الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

فصل 17 [ اشعار فرزدق در مدح امام سجاد ع ]

لا يقبض العسر بسطا من اكفّهم * سيّان ذلك : ان اثروا و ان عدموا « 1 »

نمىگيرد پريشانى گشادگى را از كفهاى ايشان مساوى است اين حال ايشان در حال صاحب خيرى و حال بىخيرى يعنى هميشه همت دارند .

من يعرف اللَّه يعرف أوّليّة ذا * فالدّين من بيت هذا ناله الأمم

كسى كه مىشناسد خداى را مىداند تقدّم مرتبهء اين مرد را و به درستى كه مردم رسيدند به دين و شرع از خانهء وى .

من جدّه دان فضل الأنبياء له * و فضل امّته دانت له الأمم « 2 »

اين كسى است كه خضوع مىكند فضيلت انبياء پيش فضيلت جدّ وى و فضيلت امّتها نزد فضيلت امّت او .

( 1 ) . دو بيت در متن عربى افزون است : أيّ الخلائق ليست في رقابهم * لأوّليّة هذا أوله نعم ما قال لا قطّ إلّا في تشهّده * لولا التّشهّد كانت لاؤه نعم ( 2 ) . « ديوان فرزدق » ص 511 - 513