الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

[ اشعار سيد حميرى در باره امارت على ع ]

، يعنى حمد بسيار مر خداى را كه سزاوار محمدت‌هاست و پروردگار بخشاينده است ، تا رسيده است به اين بيت :

و فيهم علىّ وصىّ النّبيّ * بمحضرهم قد دعاه اميرا

در ايشان على كه وصىّ پيغمبر است و آن حضرت او را به حضور ايشان امير خوانده است .

و كان الخصيص به في الحيوة * و صاهره و اجتباه عشيرا « 1 »

، يعنى على عليه السّلام مخصوص به پيغمبر بود در وقت حيات وى و داماد وى بود و برگزيده است آن حضرت او را از ميان قوم خويش .

پس آيا نمىبينى كه خبر داده است « سيد رحمه اللَّه » در بيت خود به اينكه رسول صلّى اللَّه عليه و آله خوانده است على عليه السّلام را به امارت مؤمنين و استدلال كرده است « سيد رحمه اللَّه » به اين در آنچه ذكر كرده است از مناقب آن حضرت . پس ساكت شد شيخ مذكور و او مردى منصف بود .

( 1 ) . الأغانى 7 / 282 ، « مناقب آل ابى طالب » 3 / 69 با مختصر تفاوت