الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

[ اشعار حميرى در هجو سوّار و مدح بنى هاشم ] - [ استدلال سيد حميرى به آيات رجعت ]

ابو جعفر منصور و او فرود آمده بود در جسر اكبر « 1 » تا اينكه يارى بجويد به او بر ايذا كردن سيّد .

پس سيد پيش از او رفت پيش منصور و خواند براى او قصيده‌اى را كه گفته بود در آن اين اشعار را .

يا أمين اللَّه يا من * صور يا خير الولاة

انّ سوّار بن عبد اللّ * ه من شرّ القضاة

؛ يعنى اى امين خداى تعالى واى منصور واى بهترين والىها و خليفه‌ها ، به درستى كه سوار بن عبد اللَّه بدترين قاضىهاست .

نعثلىّ جملىّ / لكم غير موات * جدّه سارق عنز / فجرة من فجرات

عثمانى و جملى است و ندارد دوستى به شما و جدّ او دزديده است بز رسول را و بدى بوده است از بدان .

و الّذى كان ينادى / من وراء الحجرات * يا هناة اخرج الينا / انّنا اهل منات

جدّ او كسى است كه فرياد مىكرده است از بيرون حجره‌هاى رسول صلّى اللَّه عليه و آله كه اى فلان بيرون بيا به سوى ما به درستى كه ما اهل فلانيم . « 2 »

فاكفنيه لا كفاه اللَّه / شرّ الطّارقات * سنّ فينا سننا كانت مواريث الطّغاة

پس كفايت كن اى منصور شرّ او را از من و خدا كفايت نكند از او شر حوادث را ، قرار داده است او در ميان ما طريقها كه ميراث اهل جور و طغيان است .

راوى گويد پس خنديد ابو جعفر منصور و گفت من تو را قاضى كردم ، پس مدح كن سوّار را چنان كه او را هجو كردى . پس سيد اين اشعار را انشاد كرد :

( 1 ) پل بزرگ ( 2 ) اشاره دارد به نزول آيه حجرات در باره بنى عنبر كه اجداد قاضى سوّار بوده‌اند ( علامه امينى - الغدير 2 / 256 ) .