الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

[ پاسخ شيخ مفيد به كعبى معتزلى ]

و صديق و دوستى را كه شفاعت مىكند براى دوست خود و قبول شفاعتش مىشود . پس عظيم شده است حسرت ايشان در اين وقت و گفته‌اند :

فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ « 1 » ؛ يعنى نيست ما را شفاعت‌كننده‌اى و صديق و دوستى ، پس اگر بوده باشد براى ما يك مرتبه ديگر عود به دنيا هر آينه خواهيم بود از اهل ايمان .

شيخ مىفرمايد : قسم به عمر خودم ! مثل اين كلام صادر نمىشود مگر از امامى هدايت‌كننده يا از كسى كه اخذ كرده باشد از ائمه عليهم السّلام .

و اما آن چيزى كه حكايت كرده است آن را ابو القاسم كعبى پس لايق است به گفتگوى خيّاطان و نتيجهء عقول سفهاء و ضعفاء در دين .

( 1 ) . سوره شعراء ، آيه 100 - 102