الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — الصفحة ١١١

[ توضيحى در باره نزول سكينه بر پيامبر ]

پيش از آن مذكور باشند و لفظ ديگر كه بعد از آن باشد به همان طريق و نسق كنايه از يكى از آن دو باشد و نيست براى اين نظيرى نه در قرآن و نه در اشعار و نه در كلام ديگر .

پس چون « ه » در قول خداى تعالى : وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ به اتفاق علما ، كنايه از نبى صلّى اللَّه عليه و آله است ، ثابت شد كه « ه » پيش از آن نيز يعنى « هاء » فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ كنايه از رسول صلّى اللَّه عليه و آله است و بس . و نيز ظاهر شد مفارقت و جدائى اين آيه از جميع آنچه مذكور شد از آيه‌ها و شعرى كه استشهاد به آن كرده‌اند . و اللَّه الموفّق .