الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٩
كتاب وصف بهشت و دوزخ
تكيه زده بخورند . اگر هم هوس ميوه كنند شاخه‌هاى درختان به سويشان خم شوند و آنان از هرچه دوست داشته باشند بخورند .
فرموده است : « و فرشتگان از هردرى بر آنان درمىآيند و به آنان مىگويند : درود بر شما به پاداش آنچه صبر كرديد . راستى چه نيكو است فرجام آن سراى » « 1 » .
در همين حال از زير عرش صدايى مىشنوند : اى بهشتيان ، بازگشتگاه خويش را چگونه مىيابيد ؟
مىگويند : بازگشتگاه ما برترين بازگشتگاه و پاداش ما نكوترين پاداش است . ما صدا را شنيده‌ايم و اينك دوست داريم به انوار جلال تو را بنگريم ، كه اين برايمان بزرگ‌ترين پاداش است ، تو خود آن را وعده داده‌اى و تو در وعده بىوفايى نمىكنى .
پس خداوند به حجاب‌ها فرمان مىدهد و هفتاد هزار حجاب از ميان برمىخيزند . پس مؤمنان در حالى كه زيور و جامه‌هاى آراسته دارند بر شتر و اسب مىنشينند و در سايهء آن درخت پيش مىروند تا به دارالسّلام برسند . آن سراى خداوند است ، سراى فروغ ، نور و سرور و كرامت است . آن‌گاه صدا را مىشنوند و مىگويند : سرورمان ! ما لذت سخن تو شنيديم . اينك فروغ چهرهء خود به ما بنمايان .
پس خداوند براى آن‌ها تجلى مىكند تا به وجه او كه از ديدهء هربيننده‌اى پنهان است مىنگرند . در اين هنگام زمام خويش از كف مىدهند و به سجده به روى درمىافتند و مىگويند : پروردگارا تو منزهى ! اى بزرگ ، ما تو را چنان‌كه بايسته است نپرستيده‌ايم .
فرموده است : پس خداوند مىفرمايد : بندگان من ، سر خويش بلند كنيد . اين‌جا سراى عمل نيست ؛ سراى كرامت ، مسألت و نعمت و آسايش است . اينك رنج و سختى از ميان شما رخت بربسته است .
پس چون سرهاى خود را بلند مىكنند چهره‌هايشان از نور وجه خداوند هفتاد برابر نورانى شده است . « 2 »
( 1 ) . اقتباس از آيه‌هاى 23 و 24 سورهء رعد : وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ * سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ - م . ( 2 ) . ديگر بار مناسب است خوانندگان گرامى را به اين توضيح علامهء مجلسى توجه دهيم كه مقصود از رؤيت خداوند در اين‌جا معناى حقيقى واژه نيست و مقصود يا مشاهدهء نورى از انوار آفريدهء او است ، يا مشاهدهء -