الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٩

نامهء معاويه به امير مؤمنان عليه السّلام و پاسخ آن حضرت

گفت : به خدا سوگند ، نه در رايزنى با شما بركتى است و نه چون من رايزن چون شمايى شود .

گفتند : اى مرد عرب ، ما دربارهء تو به يزيد مىنويسيم - و در آن روزگار يزيد وليعهد بود .

پس به يزيد نوشتند : بارى ، اى يزيد ، از نزد على بن ابى طالب مردى عرب به ميانمان آمده است كه زبانور است ، مىگويد و ملال نمىآفريند و پر مىگويد و خسته نمىكند . و السّلام .

يزيد چون نامه را خواند فرمود تا صحنه‌اى شكوه‌آفرين بيارايند و بر دو سوى ورودى ، دو رسته از سپاهيان بايستند و نيزه‌هاى آهنين در دست گيرند .

طرماح چون در ميان آنان قرار گرفت گفت : اينان كىاند ؟ گويى گماشتگان نگاهبان دوزخند كه در تنگ‌ترين گذر بر آستانهء آن سراى ترس صف آراسته‌اند .

گفتند : خاموش ! اينان براى يزيد آماده شده‌اند .

ديرى نپاييد كه يزيد بيرون آمد . چون طرماح را ديد گفت : سلام بر تو اى مرد عرب .

طرماح گفت : خداوند خود سلام و مؤمن مهيمن بر فرزند امير مؤمنان است .

گفت : امير مؤمنان « 1 » تو را سلام مىرساند .

طرماح گفت : سلام امير مؤمنان را خود از كوفه به همراه آورده‌ام .

گفت : او اجازه مىدهد حاجت‌هاى خويش را عرضه كنى .

طرماح گفت : نخستين حاجتم آن است كه جان از تنش جدا شود و از آن‌جا كه هست برخيزد و آن‌كه از او سزامندتر و شايسته‌تر به آن جايگاه است ، آن‌جا نشيند .

گفت : اى مرد عرب ، اينك به حضور وى مىرويم . آن‌جا براى تو چاره‌اى نتوان كرد .

گفت : به همين هدف آمده‌ام .

پس يزيد براى او از پدر خويش اجازه بار يافتن ستاند .

چون طرماح بر معاويه درآمد و به او و تختى كه بر آن بود نگريست گفت : و سلام بر تو اى پادشاه .

معاويه گفت : چه چيز تو را از اين بازداشته است كه بگويى : اى امير مؤمنان ؟

گفت : ما خود مؤمنانيم ؛ چه كسى تو را بر ما امير كرده است ؟

معاويه گفت : نامه‌ات را بده .

( 1 ) . مقصود وى از امير مؤمنان معاويه بود - م .