الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

[ مژده‌هايى به شيعيان ]

بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ « 1 » . به خداوند سوگند ، فردا مردمان همه دشمنان يكديگرند ، مگر ما و شيعيان ما از تقوا پيشگان ، نيز جز ما و شيعيان ما را اراده نكرده است . اى ابو محمد ، اينك آيا شادمان شدى ؟

راوى گويد : گفتم : فدايت شوم ، مرا مژده افزاى .

فرمود : خداوند در كتاب خويش از شما ياد كرده و فرموده است : وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً « 2 » . مقصود از « نبيين » محمد است ، ما « صديقون و شهداء » هستيم و شما « صالحون » هستيد . پس سيماى صلاح به خود گيريد ، آن‌گونه كه خداوند شما را بدان ناميده است . به خداوند سوگند خدا جز شما را اراده نكرده است . اى ابو محمد ، اينك آيا شادمان شدى ؟

راوى گويد : گفتم : فدايت شوم ، مرا مژده افزاى .

فرمود : خداوند در آيه‌اى از كتاب خويش ما و دوستان و دشمنانمان را يك‌جا ياد كرده و فرموده است : اى محمد بگو : هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ « 3 » . اى ابو محمد ، اينك آيا شادمان شدى ؟

راوى گويد : گفتم : فدايت شوم ، مرا بشارت افزاى .

فرمود : خداوند در كتاب خويش از شما ياد كرده و فرموده است : وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ « 4 » . شما كسانى هستيد كه در دوزخ در جست‌وجويتان هستند و در بهشت برخوردار مىشويد . اى ابو محمد ، اينك آيا شادمان شدى ؟

راوى گويد : گفتم : فدايت شوم ، مرا بشارت افزاى .

فرمود : خداوند در كتاب خويش از شما ياد كرده و در برابر شيطان به شما پناه داده و خطاب به او فرموده است : إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ * « 5 » . به خداوند سوگند ، خدا در اين آيه جز ما و جز شيعيان ما را اراده نكرده است . اى ابو محمد ، اينك آيا شادمان شدى ؟


( 1 ) . زخرف / 67 : در آن روز ياران ، جز پرهيزگاران ، بعضىشان دشمن بعضى ديگرند . ( 2 ) . نساء / 69 : و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمرهء كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته ، با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند . ( 3 ) . زمر / 9 : بگو : آيا كسانى كه مىدانند و كسانى كه نمىدانند يكسانند ؟ تنها خردمندانند كه پند پذيرند . ( 4 ) . ص / 62 : و مىگويند : ما را چه شده است كه مردانى را كه ما آنان را از اشرار مىشمرديم نمىبينيم ؟ ( 5 ) . حج / 42 و اسراء / 65 : در حقيقت تو را به بندگان من تسلطى نيست .