هفده رساله ( عربى وفارسى ) ( به ضميمه چهار رساله از ديگران ) — الصفحة ٢٥٥

باب دوم در بيان نبوّت

مىگويند كه حسن ، مجرّد امر اوست و قبيح ، مجرد نهى او ، و هرچه از او صادر شود همه خوب است ، « 1 » ايشان را علم به پيغمبرى كسى حاصل شدن مشكل است . و اين ظاهر است .

ديگر اعتقاد بايد كرد به آنكه پيغمبر ما صلى اللّه عليه و آله و سلّم ، پيغمبر همهء مكلّفان است از زمانى كه به پيغمبرى برانگيخته شده تا انقراض اهل عالم .

و در قرآن و احاديث اشارهء به اين معنى هست مثل وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ « 2 » ، وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ « 3 » .

و به آنكه بعد از آن ، پيغمبر نخواهد بود ؛ چه در قرآن فرموده كه : وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ « 4 » ؛ يعنى : « محمّد صلى اللّه عليه و إله و سلم رسول و پيغمبر خداست و آخر پيغمبران است » .

و ديگر اعتقاد بايد كرد كه پيغمبر معصوم است از همهء گناهان صغيره و كبيره ، عمدا و سهوا ، پيش از پيغمبر شدن و بعد از آن « 5 » و دليلش آن است كه اگر چنين كه مذكور شد نباشد ، مردم مطيع و منقاد او نمىگردند بلكه از او متنفّر و گريزان مىباشند و به اقوال و افعال او متوجّه نمىشوند ؛ پس فرستادن و پيغمبر ساختن او عبث و بىفايده مىشود . و به همين سببها مىبايد كه از عيوب منزّه و مبرّا باشد مثل كورى و كرى و گنگى و كج‌خلقى ؛ و بيدل و

( 1 ) - اشعريان معتقد به اين مقالند . ( 2 ) - سورهء سبأ ( 34 ) : 28 . ( 3 ) - سورهء انبياء ( 21 ) : 107 . ( 4 ) - سورهء احزاب ( 34 ) : 40 . ( 5 ) - ر ك : تنزيه الأنبياء ، ص 115 - 118 ، تنزيه نبيّنا محمّد صلى اللّه عليه و آله عن الذنب ؛ اسرار الحكم ، ص 402 - 403 ، 413 .