رساله نفس ( فارسى ) — الصفحة ٢١

باب « دوّم » « 14 » در بيان قوتهاء نفس « 15 »

و فرق ميان [ ادراك ] « 1 » اول و ( ميان ) « 2 » ادراك ثانى آنست كه ( در ) « 3 » ادراك اوّل رسيدن صورت است به قوت مدركه از نفس خويش ، نه « از قوت » « 4 » ديگر . و ادراك ثانى رسيدن « صورت » « 5 » است به قوت مدركه از « قوت » « 6 » ديگر .

و از جملهء قوتهاى « باطن حيوانى يكى قوت » « 7 » بنطاسياست « كه » « 8 » آن را حس مشترك خوانند . و اين قوتيست كه در تجويف اوّل از دماغ « رسته » « 9 » است و صورتهائى كه اندر حواسّ ظاهر ( آيد ) « 10 » همه درين قوت مجتمع « شود » « 11 » .

و از جملهء ( اين ) « 12 » قوتها [ يكى ] « 13 » قوتى است كه آن را [ قوت ] « 14 » مصوره خوانند ، و « او قوتى است مركب » « 15 » در آخر تجويف اوّل ( از ) « 16 » دماغ كه

( 1 ) - ف ندارد .

( 2 ) - س ل د ح آ س : افزوده .

( 3 ) - د آ افزوده .

( 4 ) - ل د م ح آ س : از قوتى .

( 5 ) - آ س : به صورت - ف ندارد .

( 6 ) - ف : قوت و ادراك - نسخ ديگر : قوتى .

( 7 ) - ف ندارد - م د ل ح : باطن حيوانى قوة - آ : حيوانى قوت .

( 8 ) - به غير از نسخه ف ، نسخ ديگر : و .

( 9 ) - نسخ ديگر : مركب ، ظاهرا صحيح همين طور است .

( 10 ) - نسخ ديگر افزوده .

( 11 ) - ل د م ح ف : شوند .

( 12 ) - نسخ ديگر افزوده .

( 13 ) - در نسخ ديگر نيست .

( 14 ) - در نسخ ديگر نيست .

( 15 ) - س آ : و اين قوتيست كه مركب است - ل د م ح : و اين قوتيست مركب .

( 16 ) - نسخ ديگر افزوده .