رساله نفس ( فارسى ) — الصفحة ٤

[ مقدمه ]

باب ششم : در بيان كيفيت استعانت نفس به بدن و شرح آن « وقت » « 1 » كه وى را حاجت باشد بدين استعانت و « آن وقت » « 2 » كه مستغنى « باشد » « 3 » ازين استعانت و آن « وقت كه بدن » « 4 » ضرر كند و مانع باشد ( مر ) « 5 » نفس را از مقصود خويش .

باب هفتم : در درست كردن ثبات نفس مردم بذات خويش و مستغنى شدن [ او ] « 6 » از بدن و هر چه بدين « پيوندد » « 7 » .

باب هشتم : در تصحيح حدوث نفس با حدوث بدن .

باب نهم : در ذكر برهان بر بقاء نفس و نامردن نفس به مردن بدن .

باب دهم : در « بيان » « 8 » امتناع انتقال نفس از « بدن » « 9 » ببدنى ديگر .

باب يازدهم : در ذكر ( آنكه ) « 10 » قوتهاى نفسانى جمله آلت « نفس واحد است » « 11 » .

( 1 ) - ل د ح م : قوت - ظاهرا « وقت » صحيح است و در كتاب معاد : « فى بيان ان النفس كيف و متى تستعين البدن و كيف تستغنى عن البدن بل يضرّها البدن » .

( 2 ) - آ : اين وقت - ح م : و آن وقتى - ل د : و آن قوتى .

( 3 ) - نسخ ديگر : شود .

( 4 ) - س آ : وقت كه بدين - د : و آن قوتى كه بدن - ح د : و آن وقتى كه بدن .

( 5 ) - س آ افزوده .

( 6 ) - در نسخ ديگر نيست .

( 7 ) - ل د ح م : تعلق دارد .

( 8 ) - ل م د : برهان - ح : برهان بيان .

( 9 ) - نسخ ديگر : بدنى - صواب همين است .

( 10 ) - نسخ ديگر افزوده .

( 11 ) - آ س : نفس واحدند .