شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٧
تفاخر و زيادت‌طلبى نا به جا ، از بىخردى است
( 1 ) أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ ( 2 ) حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ ( 3 ) كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 4 ) ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 5 ) كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقينِ ( 6 ) لَتَرَوُنَّ الْجَحيمَ ( 7 ) ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقينِ ( 8 ) ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعيمِ
افزون طلبى شما را به خود مشغول داشته است .
تا آنجا كه به ديدار قبرها رفتيد ( و به آن قبور افتخار كرديد ) .
چنين نيست ( آرى ) به زودى خواهيد دانست !
باز چنان نيست ؛ به زودى خواهيد دانست .
قطعاً چنان نيست ؛ اگر شما علم اليقين ( به آخرت ) داشتيد ( افزون طلبى شما را از خدا غافل نمىكرد ) !
قطعاً شما جهنم را خواهيد ديد !
سپس ( با ورود در آن ) آن را به عين اليقين مشاهده خواهيد كرد .
سپس در آن روز ( همهء شما ) از نعمت‌هائى كه داشته‌ايد بازپرسى خواهيد شد !
شأن نزول :
تفاخر و زيادت‌طلبى نا به جا ، از بىخردى است
تفاخر و زيادت‌طلبى نا به جا ، از بىخردى است
مفسران معتقدند : اين سوره دربارهء قبائلى نازل شد كه بر يكديگر تفاخر مىكردند ، و با كثرت نفرات و جمعيت ، يا اموال و ثروت خود ، بر يكديگر مباهات مىنمودند ، تا آنجا كه براى بالا بردن آمار نفرات قبيله ، به گورستان مىرفتند و قبرهاى مردگان هر قبيله را مىشمردند !
ولى ، بعضى آن را ناظر به دو قبيله از قبائل « قريش » در « مكّه » مىدانند ، و بعضى