شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٥
سوگند به اسب‌هاى ميدان نبرد
( 1 ) وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً ( 2 ) فَالْمُورِياتِ قَدْحاً ( 3 ) فَالْمُغيراتِ صُبْحاً ( 4 ) فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً ( 5 ) فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً ( 6 ) إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ( 7 ) وَ إِنَّهُ عَلى ذلِكَ لَشَهيدٌ ( 8 ) وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَديدٌ ( 9 ) أَ فَلا يَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ ( 10 ) وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ ( 11 ) إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبيرٌ
سوگند به اسبان دوندهء ( مجاهدان ) در حالى كه نفس زنان به پيش مىرفتند .
و به افروزندگان جرقهء آتش .
و به هجوم آوران سپيده دم .
كه گرد و غبار به هر سو پراكندند .
و ( ناگهان ) در ميان دشمن ظاهر شدند .
كه انسان در برابر نعمت‌هاى پروردگارش بسيار ناسپاس و بخيل است .
و او خود ( نيز ) بر اين معنى گواه است !
و او علاقهء شديد به مال دارد !
آيا نمىداند : در آن روز كه تمام كسانى كه در قبرها هستند برانگيخته مىشوند .
و آنچه در درون سينه‌هاست آشكار مىگردد .
در آن روز پروردگارشان از آنها كاملًا با خبر است ؟ !
شأن نزول :
سوگند به اسب‌هاى ميدان نبرد
سوگند به اسب‌هاى ميدان نبرد
در حديثى آمده است كه ، اين سوره بعد از جنگ « ذات السلاسل » نازل شد و