شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

باز هم توبهء ابولبابه

( 102 ) وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ

و گروهى ديگر ، به گناهان خود اعتراف كردند ؛ و كار خوب و بد را به هم آميختند ؛ اميد مىرود كه خداوند توبهء آنها را بپذيرد ؛ به يقين ، خداوند آمرزنده و مهربان است !

شأن نزول :

باز هم توبهء ابولبابه

باز هم توبهء ابولبابه

در مورد شأن نزول آيهء فوق ، رواياتى نقل شده ، كه در بيشتر آنها به نام « ابو لبابهء انصارى » برخورد مىكنيم ، طبق روايتى : او با دو يا چند نفر ديگر از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله ، از شركت در جنگ « تبوك » خوددارى كردند ، و هنگامى كه آيات قرآن در مذمت متخلفين را شنيدند ، بسيار ناراحت و پشيمان گشتند ، خود را به ستون‌هاى مسجد پيغمبر صلى الله عليه و آله بستند .

هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از جنگ بازگشت و از حال آنها خبر گرفت ، عرض كردند :

آنها سوگند ياد كرده‌اند كه خود را از ستون باز نكنند ، تا اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را باز نمايد .

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : من نيز سوگند ياد مىكنم ، چنين كارى را نخواهم كرد ، مگر اين كه خداوند به من اجازه دهد .

آيهء فوق نازل شد كه خداوند توبهء آنها را پذيرفته ، و پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را از ستون مسجد باز كرد .

آنها به شكرانهء اين موضوع ، همهء اموال خود را به پيامبر تقديم داشتند ، و عرض كردند :

اين همان اموالى است كه به خاطر دلبستگى به آن ، ما از شركت در جهاد خوددارى كرده‌ايم ، همهء اينها را از ما بپذير و در راه خدا انفاق كن !

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : هنوز دستورى در اين باره بر من نازل نشده است ، چيزى