شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣
ادعاهاى واهى
( 49 ) أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ لايُظْلَمُونَ فَتيلًا ( ( 50 ) ) انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ كَفى بِهِ إِثْماً مُبيناً
آيا نديدى كسانى را كه خودستائى مىكنند ؟ ! ( اين خودستائىها ، بى ارزش است ؛ ) بلكه خدا هر كس را بخواهد ، ستايش مىكند ؛ و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد .
ببين چگونه بر خدا دروغ مىبندند ! و همين گناه آشكار ( براى مجازات آنان ) كافى است .
شأن نزول :
ادعاهاى واهى
ادعاهاى واهى
در بسيارى از تفاسير اسلامى در ذيل آيه چنين نقل شده : يهود و نصارى براى خود امتيازاتى قائل بودند و همانطور كه در آيات قرآن نقل شده :
گاهى مىگفتند : « ما فرزندان خدائيم » . « 1 »
و گاهى مىگفتند : « بهشت مخصوص ما است و غير از ما ، در آن راهى ندارد » « 2 » آيات فوق نازل شد و به اين پندارهاى باطل پاسخ گفت . « 3 »
* * *
( ( 51 ) ) أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ أُوتُوا نَصيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذينَ آمَنُوا سَبيلًا ( ( 52 ) ) أُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصيراً
آيا نديدى كسانى را كه بهره‌اى از كتاب ( خدا ) به آنان داده شده ، ( با اين حال ، ) به « جبت » و « طاغوت » ( بت و بت‌پرستان ) ايمان مىآورند ، و دربارهء كافران مىگويند : « آنها ، ازكسانى كه ايمان آورده‌اند ، هدايت يافته‌ترند » ؟
آنها كسانى هستند كه خداوند ، ايشان را از رحمت خود ، دور ساخته است ؛ و هر كس را خدا از رحمتش دور سازد ، ياورى براى او نخواهى يافت .
( 1 ) مائده ، آيهء 18 . ( 2 ) بقره ، آيهء 111 . ( 3 ) « بحارالانوار » ، ج 9 ، ص 74 ؛ « تفسيرطبرى » و « مجمع‌البيان » ، ذيل‌آيه ؛ « تفسيرآلوسى » ، ج 5 ، ص 54 ، ذيل آيه .