قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٩٤٥

سورة الاحزاب

33 / 55

نيست هيچ بزه بر زنان در پرده نپوشيدن پيش پدران خويش و نه پيش پسران خويش و نه برادران خويش و نه پسران برادران خويش و نه پسران خواهران خويش و نه زنان هم‌جنس خويش و نه آنچه مالك آن شد دست ايشان و بترسيد اى زنان از خدا هر آئينه خدا هست بر همه چيز گواه ( 55 )

33 / 56

هر آئينه خدا و فرشتگان او درود مىفرستند بر پيغامبر اى مسلمانان درود فرستيد بر وى و سلام گوئيد سلام گفتنى ( 56 )

لا جُناحَ هيچ گناهى نيست عَلَيْهِنَّ بر زنان فِي آبائِهِنَّ در نمودن روى به پدران خويش وَ لا أَبْنائِهِنَّ و نه پسران خويش وَ لا إِخْوانِهِنَّ و نه برادران خويش وَ لا أَبْناءِ إِخْوانِهِنَّ و نه پسران برادران خويش وَ لا أَبْناءِ أَخَواتِهِنَّ و نه پسران خواهران خويش وَ لا نِسائِهِنَّ و نه به زنان ايشان يعنى مؤمنات وَ لا ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ و نه آنچه مالك است دستهاى ايشان يعنى غلامان و كنيزكان و اصح آن است كه كنيزكان و شمه ازين مبحث در سوره نور گذشت پس عدول كرد از غيبت بخطاب به جهت تشديد و تهويل و امر فرمود كه اى زنان در پس پرده و حجاب قرار گيريد وَ اتَّقِينَ اللَّهَ و بترسيد از خداى تعالى و پرده حيا از پيش برمداريد إِنَّ اللَّهَ كانَ به درستى كه خداى هست عَلى كُلِّ شَيْءٍ بر همه چيز از افعال و اقوال شما شَهِيداً گواه و از هر چه در خاطر و باطن گذرد آگاه نظم

ديده بپوشيد ز نامحرمان * دور شويد از ره وهم و گمان

در پس زانوى حيا و وقار * خوش بنشينيد بصبر و قرار

اى عزيز چون از فحوى آيتهاى گذشته التزام شرائط تعظيم و وظائف تكريم سيد عالم صلى اللّه عليه و سلّم مفهوم مىشود و ارداف فرمود آنها را بآيتى كه مشير است بكمال عنايت درباره آن حضرت عليه الصلاة و السلام فرموده إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ به درستى كه خداى و فرشتگان او يُصَلُّونَ درود مىفرستند عَلَى النَّبِيِّ بر پيغمبر يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى كسانى كه به خدا و رسول گرويده‌ايد صَلُّوا عَلَيْهِ صلاة گوئيد بر او وَ سَلِّمُوا و سلام گوئيد بر وى تَسْلِيماً سلام گفتنى يا انقياد كنيد امر او را انقيادكردنى و صلاة از حق سبحانه رحمت است و از غير او طلب رحمت نزد جمعى معنى اللهم صل على محمد اين است كه بارخدايا تعظيم كن محمد ص را در دنيا به اعلاى دين و اظهار دعوت و اعظام ذكر و ابقاى شريعت و در آخرت بقبول شفاعت او در شان امت و تضعيف ثواب و اظهار فضل او بر اوّلين و آخرين و تقديم او بر كافه انبياء و مرسلين و ملائكه و الناس اجمعين و جمهور علماء برانند كه امر بصلاة بر آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم درين آيت محمول است بر وجوب اما اختلاف در مقدار آن واجب است امام مالك رح گويد كه در همه عمر يك‌بار واجب است و زياده بر آن مندوب و مستحب و در بعضى مواضع استحباب مؤكد است يكى در نماز بعد از تشهد اوّل بمذهب امام شافعى رح و در تشهد آخر واجبست بمذهب امام ابو حنيفه رح و نزد برخى از علماى شافعيه سنت است و ائمه رض را در وقت گفتن و شنيدن نام آن حضرت صلوات اللّه عليه و سلامه اختلاف است بعضى برانند كه هر نوبت درود گفتن واجب بود و جمعى گويند در يك مجلس يك نوبت يا سه نوبت واجبست و بس فتوى بر آنست كه نام آن حضرت ص در مجلسى هر چند تكرار بايد يك نوبت درود واجب است و باقى سنت و در كيفيّت صلاة احاديث متنوعه وارد شده و امام نووى رح فرموده كه افضل آنست كه جمع نمايد ميان طرق احاديث مذكوره كه اكثر آن بصحبت پيوسته و الفاظ وارده را به تمام بيارند برين وجه كه اللهم صل على محمد ص و عبدك و رسولك النبى الامى و على آل محمد ص و ازواجه و ذريته كما صليت على ابراهيم و على آل ابراهيم و بارك على محمد النبى الامى و على آل محمد ص و ازواجه و ذريته كما باركت على ابراهيم و على آل ابراهيم فى العالمين انك حميد مجيد و سلّم تسليما كثيرا كثيرا و فضائل صلاة و اوقات آن و شرائط و آدابى كه در ان رعايت آن بايد كرد و حواله به مطالعه تحفة الصلاة است قطعه

يا سيد الانام درود جناب تو * ورد زبان ماست مه و سال و صبح و شام

نزديك تو چه تحفه فرستيم ما ز دور * در دست ما همين صلوات است و السلام .