قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٩٢٠
سورة السجدة
32 / 4
خدا آنست كه آفريد آسمانها و زمين و آنچه ما بين آنهاست در شش روز باز قرار گرفت بر عرش نيست شما را بجز وى هيچ دوستى و نه شفاعت‌كننده آيا پندپذير نمىشويد ( 4 )
32 / 5
تدبير مىكند كار را فرودآورده از آسمان بسوى زمين باز بالا مىرود آن كار بسوى خدا در روزى كه هست مقدار آن هزار سال ازان حساب كه مىشماريد ( 5 )
32 / 6
اينست صفت دانندهء نهان و آشكارا غالب مهربان ( 6 )
32 / 7
آنكه به نيك‌ترين وجه ساخت هر چيزىرا كه آفريدش و نو كرد آفرينش آدمى را از گل ( 7 )
32 / 8
باز پيدا كرد نسل او را از خلاصه از آب‌خوار ( 8 )
اللَّهُ خداوند به حق الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ آنست كه بيافريد آسمانها و زمين را وَ ما بَيْنَهُما و آنچه ميان آسمان و زمين است فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ در مقدار شش روز از ايام دنيا ثُمَّ اسْتَوى پس مستولى شد حكم او عَلَى الْعَرْشِ بر عرش كه اعظم مخلوقات است پس به دو بگرويد و از راه او مگذريد كه در دنيا و عقبى ما لَكُمْ نيست مر شما را مِنْ دُونِهِ بجز از وى مِنْ وَلِيٍّ هيچ دوستى كه يارى كند وَ لا شَفِيعٍ و نه هيچ درخواست‌كننده كه مددگارى نمايد أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ آيا پندپذير نشويد از مواعظ ربّانى و نصائح قرآنى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مىسازد كار دنيا يعنى حكم مىكند بدان و مىفرستد ملكى را كه موكل است بر آن مِنَ السَّماءِ از آسمان إِلَى الْأَرْضِ بسوى زمين پس ملكى مىآيد و آن كار بجا مىآرد ثُمَّ يَعْرُجُ پس عروج مىكند إِلَيْهِ بسوى آسمان فِي يَوْمٍ كانَ در روز كه هست مِقْدارُهُ اندازه او أَلْفَ سَنَةٍ هزار سال مِمَّا تَعُدُّونَ از آنچه شمار مىكنيد يعنى فرشته فرومىآيد از آسمان و بالا مىرود در مدتى كه اگر آدمى رود و آيد جز به هزار سال ميسر نشود زيرا كه از آسمان تا زمين پانصدساله راه است پس مقدار نزول و عروج هزار سال بود ذلِكَ آن خداوند كه تدبير امر مىكند عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ داناى پوشيده و پيدا است يعنى داناى امور دنيا و آخرت است يا به‌آنچه بود و باشد و خواهد بود الْعَزِيزُ غالب است در تقدير الرَّحِيمُ مهربان است بر بندگان در تدبير الَّذِي أَحْسَنَ او آن كسى است كه نيكو كرد كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ هر چيزى را كه آفريده يعنى بياراست بر وجهه نيكو به مقتضاى حكمت نظم
كردنى آنچه در جهان شايد * كرده آن‌چنان‌كه مىبايد
از تو رونق گرفت كار همه * كه توئى آفريدگار همه
نقش زيبا بلوح خاك از تست * دل دانا و جان پاك از تست
وَ بَدَأَ و آغاز كرد خَلْقَ الْإِنْسانِ آفريدن آدم ع را مِنْ طِينٍ از گل ثُمَّ جَعَلَ پس بيافريد نَسْلَهُ فرزندان او را مِنْ سُلالَةٍ از خلاصه بيرون آورده از صلب مِنْ ماءٍ مَهِينٍ از آبى ضعيف خوار يعنى نطفه .