قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٨٨٢

سورة العنكبوت

29 / 23

و آنان كه كافر شدند بآيات خدا و بملاقات او آن جماعه نوميد شدند از رحمت من و آن جماعه ايشان راست عذاب درددهنده ( 23 )

29 / 24

پس نبود جواب قوم ابراهيم مگر آنكه گفتند بكشيد او را يا بسوزانيد او را پس برهانيد خدا او را از آتش هر آئينه درين ماجرا نشانهاست براى گروهى كه باور مىدارند ( 24 )

29 / 25

و گفت ابراهيم جز اين نيست كه بت گرفته‌ايد بجز خدا به جهت دوستى در ميان خويش در زندگانى دنيا باز روز قيامت نامعتقد شود بعض شما ببعض و لعنت كند بعض شما بعض را و جاى شما دوزخ است و نيست شما را هيچ يارىدهنده ( 25 )

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ و آنان كه نگرويدند به آيتهاى خداى تعالى يعنى بكتب او يا به دلايل وحدانيت او وَ لِقائِهِ و لقاى او يعنى بسراى آخرت و بعث أُولئِكَ يَئِسُوا آن گروه نااميد شدند مِنْ رَحْمَتِي از بخشايش من در دنيا يا نااميد خواهند شد در قيامت و تعبير بماضى به جهت تحقق وقوع است وَ أُولئِكَ و آن گروه لَهُمْ مر ايشان را است عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك يعنى دايم بسبب كفر ايشان پس بعد ازين معترضات باز ذكر قصه ابراهيم عليه السلام مىكند و مىفرمايد فَما كانَ پس نبود جَوابَ قَوْمِهِ جواب قوم ابراهيم ع بعد از منع ايشان از بت‌پرستى و بعد از كسر بتان إِلَّا أَنْ قالُوا مگر آنكه گفتند بعضى از ايشان با بعضى كه اقْتُلُوهُ بكشيد او را أَوْ حَرِّقُوهُ يا بسوزانيد او را و اتفاق نمودند بر سوختن و او را در آتش انداختند فَأَنْجاهُ اللَّهُ پس برهانيد او را خداى تعالى مِنَ النَّارِ از ضرر آتش و آن را برو سرد و با سلامت گردانيد إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه درين رهانيدن لَآياتٍ هر آئينه نشانهاى قدرت اوست از خمود آتش و ترك احراق و رستن گل و ريحان از ان لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ براى گروهى كه مىگروند چه ايشان بتفحص از ان و تامل در ان نفع مىگيرند وَ قالَ و گفت ابراهيم ع إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ جز اين نيست كه فراگرفتيد مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خداى تعالى أَوْثاناً بتان را به خدائى مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ براى دوستى ميان شما يعنى تا شما و بت‌پرستان به يكديگر پيونديد و بر عبادت ايشان اجتماع نمائيد فِي الْحَياةِ الدُّنْيا در زندگانى دنيا يعنى تا در دنيا باشيد آن دوستى باقى است ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ پس روز قيامت يَكْفُرُ كافر شود و بيزارى كند و منكر گردد بَعْضُكُمْ بعضى از شما كه متبوعانند بِبَعْضٍ مر بعضى را كه متابعانند وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ و لعنت كند برخى از شما يعنى پيروان و اراذل بَعْضاً برخى را كه پيش روان و اشراف‌اند وَ مَأْواكُمُ النَّارُ و بازگشت شما همه دوزخ است وَ ما لَكُمْ و نيست شما را در آن روز مِنْ ناصِرِينَ هيچ ياران و مددگاران كه خلاصى يابيد بمدد ايشان از آتش دوزخ و چون حضرت ابراهيم عليه السلام به سلامت از ان آتش بيرون آمد .