قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٣

سورة القصص

28 / 42

و از پى ايشان فرستاديم درين دنيا لعنت را و بر روز قيامت ايشان از دور ساختگان باشند ( 42 )

28 / 43

و هر آئينه داديم موسى را كتاب بعد از آنكه هلاك ساختيم قرنهاى نخستين دليل شده براى مردمان و هدايت و بخشايش تا بود كه ايشان پند پذيرند ( 43 )

28 / 44

و تو نبودى به طرف غربى چون به انجام رسانيديم بسوى موسى وحى را و نبودى از حاضران ( 44 )

28 / 45

و ليكن ما آفريديم قرنها را يعنى بعد موسى پس دراز شد بر ايشان عمر و تو نبودى باشنده در اهل مدين كه مىخواندى بر ايشان آيات ما را و ليكن ما بوديم فرستنده ( 45 )

وَ أَتْبَعْناهُمْ و از پى درآورديم ايشان را يعنى بديشان پيوند داديم فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً درين سراى لعنت را تا ملائكه و مؤمنان بر ايشان لعنت مىكنند وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ و روز رستخيز هُمْ ايشان مِنَ الْمَقْبُوحِينَ از زشت‌رويان يا راندگان‌اند وَ لَقَدْ آتَيْنا و به درستى كه داديم ما مُوسَى الْكِتابَ موسى ع را توريت مِنْ بَعْدِ پس از آنكه ما أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولى هلاك كرديم اهل قرنهاى نخستين را چون قوم نوح ع و هود ع و صالح ع و لوط ع بَصائِرَ در حالتى كه آن كتاب حكمها و آيتهاى روشن بود يا نورها كه ديده بصيرت بگشايد لِلنَّاسِ مر بنى اسرائيل را وَ هُدىً و راهنماينده به احكام شرح وَ رَحْمَةً و بخشايشى براى متابعان و عاملان به آن لَعَلَّهُمْ شايد كه ايشان يَتَذَكَّرُونَ پندپذيرند وَ ما كُنْتَ و نبودى تو اى محمد ص بِجانِبِ الْغَرْبِيِّ به طرف وادى غربى از ناحيه طور و طور در جهت غرب بوده از مقام موسى عليه السلام يعنى بر كوه طور حاضر نبودى إِذْ قَضَيْنا چون گذارديم إِلى مُوسَى الْأَمْرَ بسوى موسى ع وحى را وَ ما كُنْتَ و نبودى تو اى محمد ص مِنَ الشَّاهِدِينَ از گواهان بر امر ارسال او بسوى فرعونيان وَ لكِنَّا و ليكن ما وحى كرديم آن قصّه را به تو براى آنكه ما أَنْشَأْنا ساختيم پس از موسى قُرُوناً قرنهاى مختلف گروهى بعد از گروهى فَتَطاوَلَ پس دراز شد عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ بر ايشان زندگانيها يعنى مدتهاى مديد بر اهل اين قرنها گذشت و خبرها از صوب صواب منحرف شد و علوم روى باندراس نهاد پس ما ترا براى تجديد اين اخبار فرستاديم تا عقلا دانند كه اخبار به مثل اين اخبار جز بوحى آفريدگار نتواند بود وَ ما كُنْتَ ثاوِياً و نبودى تو مقيم فِي أَهْلِ مَدْيَنَ در ميان اهل مدين كه پيوسته به جهت تعليم تَتْلُوا بخوانى عَلَيْهِمُ بر ايشان آياتِنا آيتهاى ما را در قصّه موسى ع و شعيب ع چنان كه شاگردان بر استادان خوانند يعنى در مدين نبودى تا اين قصّه تعليم گيرى وَ لكِنَّا و ليكن ما كُنَّا مُرْسِلِينَ هستيم فرستنده به تو و خبركننده ترا ازين قصها .