قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٨٦١
سورة القصص
28 / 33
گفت اى پروردگار من هر آئينه من كشته‌ام از ايشان شخصى پس مىترسم كه بكشند مرا ( 33 )
28 / 34
و برادر من هارون فصيح‌تر است از من از جهت زبان پس بفرست او را همراه من مددكننده كه باور دارد مرا هر آئينهء من مىترسم از آنكه دروغى شمرند مرا ( 34 )
28 / 35
گفت خدا محكم خواهيم كرد بازوى ترا به برادر تو و خواهيم داد شما را غلبه پس نتوانند رسيد به قصد ايذا بسوى شما بسبب نشانهاى ما شما و آنان كه پيروى شما كرده‌اند غالب خواهيد شد ( 35 )
28 / 36
پس چون آورد موسى نشانهاى ما را واضح آمده گفتند نيست اين مگر جادوى بربسته و نشنيده‌ايم اين را در پدران نخستين خويش ( 36 )
28 / 37
و گفت موسى پروردگار من داناترست بهر كه آورده‌ست هدايت از نزديك او و بهر كه او راست عاقبت پسنديده در آخرت هر آئينه رستگار نمىشوند ستمكاران ( 37 )
قالَ رَبِّ گفت موسى عليه السّلام اى آفريدگار من إِنِّي قَتَلْتُ به درستى كه من كشته‌ام مِنْهُمْ نَفْساً از قبطيان يكى را فَأَخافُ پس مىترسم أَنْ يَقْتُلُونِ آنكه بكشند مرا بقصاص او وَ أَخِي هارُونُ و برادر من هارون هُوَ أَفْصَحُ او فصيح‌تر است مِنِّي از من لِساناً از جهت زبان‌آورى و سخن‌گزارى فَأَرْسِلْهُ بس بفرست او را مَعِي با من رِدْءاً يار و مددگار يُصَدِّقُنِي تا مرا تصديق كند در تقرير حجتها و تزهيق شبهتها يا تعبير كند از من كلام مرا إِنِّي أَخافُ به درستى كه من مىترسم أَنْ يُكَذِّبُونِ آنكه مرا تكذيب كنند فرعونيان و زبان من بوقت مناظره مرا يارى نكند قالَ گفت خداى تعالى سَنَشُدُّ عَضُدَكَ زود باشد كه سخت كنيم بازوى تو يعنى بيفزائيم نيروى تو بِأَخِيكَ به برادر تو وَ نَجْعَلُ لَكُما و بدهيم مر شما را سُلْطاناً غلبه و تسلطى بر اعادى فَلا يَصِلُونَ پس نرسند ايشان إِلَيْكُما بسوى شما يعنى بر شما استيلا نيابند و دست تغلب ايشان بشما نرسد و برويد هر دو بِآياتِنا به حجتهاى ما يعنى بدلائل قدرت ما يا آنكه بسبب آيات ما أَنْتُما شما هر دو وَ مَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغالِبُونَ و هر كه پيروى كند شما را غلبه‌كنندگانند نه مغلوب‌شوندگان زيرا كه رايات آيات ما عالى است و امداد و اعانت ما مر انبياء عليهم السلام را متواتر و متوالى و اللّه الغالب المتعالى فَلَمَّا جاءَهُمْ مُوسى بِآياتِنا پس آن هنگام كه آمد موسى عليه السلام بديشان به آيتهاى يعنى معجزهاى ما بَيِّناتٍ روشن و هويدا و ظاهر قالُوا گفتند فرعونيان ما هذا نيست اين إِلَّا سِحْرٌ مُفْتَرىً مگر جادوى بربافته و ساخته او كه ديگرى مثل او نكرده و مانند او نديده‌ايم وَ ما سَمِعْنا و نشنوده‌ايم بِهذا مثل اين سحر يعنى كه مثل اين بوده باشد فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ در روزگار پدران نخستين ما اين سخن به جهت آن گفتند كه در روزگار ايشان ساحران بسيار بودند وَ قالَ مُوسى و گفت موسى رَبِّي أَعْلَمُ پروردگار من داناتر است بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى به‌آن‌كسىكه آمده به راه نمودن از انبياء مِنْ عِنْدِهِ از نزديك او يعنى مرا فرستاده و مىداند كه من محقّم و شما مبطليد وَ مَنْ تَكُونُ لَهُ و داناست به كسى كه باشد مر او را عاقِبَةُ الدَّارِ سر انجام پسنديده در سراى دنيا يعنى ختم بر ايمان ياور آخرت يعنى نجات از نيران و دخول در جنان إِنَّهُ بتحقيق كار آنست كه به‌هيچ‌وجه لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ فيروز نشوند ستمكاران بحسن عاقبت .