قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٢

سورة الشعراء

26 / 123

دروغى داشتند قبيله عاد پيغمبران را ( 123 )

26 / 124

چون گفت به ايشان برادر ايشان هود آيا نمىترسيد ( 124 )

26 / 125

هر آئينه من براى شما پيغامبر با امانتم ( 125 )

26 / 126

پس بترسيد از خدا و فرمانبردارى من كنيد ( 126 )

26 / 127

و سؤال نه مىكنم از شما بر تبليغ رسالت هيچ مزدى نيست مزد من مگر بر پروردگار عالمها ( 127 )

26 / 128

آيا عمارت مىكنيد بهر بلندى علامتى به بىفائده مشغول شده ( 128 )

26 / 129

و مىسازيد محلهائى استوار گويا جاويد خواهيد ماند ( 129 )

26 / 130

و چون دست مىكشائيد دست مىكشائيد ستمكار شده ( 130 )

26 / 131

پس بترسيد از خدا و فرمانبردارى من كنيد ( 131 )

26 / 132

و بترسيد از كسى كه امداد كرد شما را به آنچه مىدانيد ( 132 )

26 / 133

امداد كرده است شما را به چهار پايان و فرزندان ( 133 )

26 / 134

و بوستانها و چشمه‌ها ( 134 )

26 / 135

هر آئينه مىترسم بر شما از عذاب روز بزرگ ( 135 )

كَذَّبَتْ دروغ داشتند عادٌ الْمُرْسَلِينَ قوم عاد فرستادگان را و هر كه يك پيغمبر را منكر شود همه را منكر شده باشد إِذْ قالَ لَهُمْ ياد كن آنكه گفت مر ايشان را أَخُوهُمْ هُودٌ برادر نسبى ايشان هود أَ لا تَتَّقُونَ آيا پرهيز نمىكنيد از شرك و از عقاب الهى خائف نمىشويد إِنِّي لَكُمْ به درستى كه من شما را رَسُولٌ أَمِينٌ فرستاده امينم در اداى رسالت فَاتَّقُوا اللَّهَ پس بترسيد از خداى تعالى و ترك مخالفت او كنيد وَ أَطِيعُونِ و فرمان بريد مرا در آنچه شما را بر ان دعوت مىكنم وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ و نمىطلبم از شما بر دعوت رسالت مِنْ أَجْرٍ هيچ مزدى از مال و متاع دنيا إِنْ أَجْرِيَ نيست پاداش من إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ مگر بر پروردگار عالميان أَ تَبْنُونَ آيا بنا مىكنيد بِكُلِّ رِيعٍ بهر موضع بلند آيَةً علامتى براى تماشاى آينده و رونده تَعْبَثُونَ بازى مىكنيد به آن بنا يعنى بناى مىسازيد و در ان ساكن نمىشويد كه گويا عبث است و گويند بر سر راهها خانها مىساختند و در آنجا نشسته هر كه بر ايشان بگذشتى با او بازى كردندى يا مراد كبوتر خانها است وَ تَتَّخِذُونَ و فرامىگيريد مَصانِعَ حوضهاى آب يا كوشكهاى محكم يا ابنيه رفيعه لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ گويا كه جاويد خواهيد بود در ان وَ إِذا بَطَشْتُمْ و چون سخت مىگيريد و حمله مىزنيد بَطَشْتُمْ مىگيريد به سختى جَبَّارِينَ در حالتى كه سركشان و متكبرانيد يعنى بىشفقت و نامهربانى يا چون انتقام مىكشيد انتقام ستمكاران مىكشيد فَاتَّقُوا اللَّهَ پس بترسيد از خداى و از سطوت جبارى كه نه لايق شما است بگذريد وَ أَطِيعُونِ و در آنچه مىفرمايم فرمان بريد مرا كه سود شما درين است وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ و بترسيد از خداى تعالى كه مددگارى كرد شما را بِما تَعْلَمُونَ به‌آنچه شما مىشناسيد از انواع نعمتها أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ امداد كرد شما را به چهارپايان چون شتر گاو و گوسفند تا از ايشان اخذ فوائد مىكنيد وَ بَنِينَ و به پسران تا در همه حال يار و مددگار شمااند وَ جَنَّاتٍ و به بوستانها كه از ميوه آن منتفع مىشويد وَ عُيُونٍ و به چشمهاى آب كه مهم سقيا و نشو و نماى زرع به آن تمام رسد إِنِّي أَخافُ به درستى كه من مىترسم عَلَيْكُمْ بر شما كه اگر بر شرك ثابت باشيد عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ عذاب روزى بزرگ كه روزى هبوب صرصر است يا روز قيامت .