قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٧٩١

سورة النور

24 / 63

مشماريد طلبيدن پيغامبر را در ميان خويش مانند طلبيدن بعض از شما بعض ديگر را هر آئينه مىداند خدا آنان را كه به سبكى بيرون مىروند از شما پناه‌جويان پس بايد كه بترسند آنان كه خلاف حكم پيغامبر مىكنند از آنكه برسد بديشان بلاى يا برسد بر ايشان عذابى درددهنده ( 63 )

24 / 64

آگاه شو هر آئينه خدا راست آنچه در آسمانها و زمين است مىداند روشى را كه شما برانيد و روز كه گردانيده شوند بسوى او خبر دهد ايشان را به آنچه كرده‌اند و خدا بهر چيز داناست ( 64 )

لا تَجْعَلُوا نداريد و مدانيد دُعاءَ الرَّسُولِ خواندن رسول مر شما را بَيْنَكُمْ ميان خود كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ همچون خواندن بعضى از شما بَعْضاً بعضى را يعنى قياس مكنيد خواندن رسول را بر خواندن يكديگر كه اعراض توانيد كرد يا در جواب مسائله توانيد نمود چه مبادرت بامر او واجب است و لازم و مراجعت به غير اذن او حرام و ناروا يا دعاى او را بر شما يا براى شما چون دعاى يكديگر مدانيد كه آن دعا بىشك مستجاب است و مقبول حضرت رب الارباب يا ندا كردن شما او را و خواندن مر رسول را بايد كه چون منادات يكديگر نباشد كه به مجرد نام خوانيد بلكه بايد كه از روى تعظيم باشد چنانچه يا رسول اللّه يا نبىاللّه چه حضرت عز و جلّ جلاله همه انبياء ع را به نداى علامت خطاب كرده و حبيب خود را به نداى كرامت خطاب مىفرمايد بيت

يا آدم‌ست با پدر انبياء خطاب * يا ايها النبى خطاب محمدست

آورده‌اند كه چون آن حضرت ع خطبه خواندى منافقان به تنگ آمده يكديگر را پناه شدندى و از مسجد بيرون رفتندى آيت آمد كه قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ به درستى كه مىداند خداى تعالى آنان را كه از روى كراهت يَتَسَلَّلُونَ بيرون مىروند اندك اندك مِنْكُمْ از ميان شما لِواذاً در حالت پناه جستن به يكديگر و پوشيدن همديگر را فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ پس بايد كه بترسند آنان كه يُخالِفُونَ مخالفت مىكنند و اعراض مىنمايند عَنْ أَمْرِهِ از فرمان خدا و رسول او أَنْ تُصِيبَهُمْ از آنكه برسد بديشان فِتْنَةٌ آزمايشى از حق كه گمراهى است يا محنتى در نفس و مال و ولد يا تسلط سلطان جابر يا مهر غفلت بر دل يا ردّ توبه جنيد قدس سره فرمود كه فتنه سختى دل است و متأثر ناشدن او از معرفت الهى أَوْ يُصِيبَهُمْ يا برسد ايشان را عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك در آخرت أَلا إِنَّ لِلَّهِ بدانيد به درستى كه مر خداى تعالى راست ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ آنچه در آسمانها است و آنچه در زمينهاست يعنى همه ملك اويند و مالك همه اوست زيرا كه خالق همه اوست قَدْ يَعْلَمُ به درستى كه مىداند ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ آنچه شما برانيد اى مكلفان از موافقت و مخالفت و نفاق و اخلاص و طاعت و معصيت وَ يَوْمَ يُرْجَعُونَ و مىداند روزى را كه بازگردانيده شوند منافقان إِلَيْهِ بسوى جزاى او فَيُنَبِّئُهُمْ پس خبر دهد ايشان را بِما عَمِلُوا به‌آنچه كرده‌اند از عملهاى به دو بران مكافات كند وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ و خداى تعالى به همه چيزها عَلِيمٌ دانا است و هيچ چيز برو مخفى نماند بيت آن‌كس كه بيافريد پيدا و نهان * چون نشناسد نهان و پيدا بجهان .