قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٧٥١

سورة المؤمنون

23 / 21

و هر آئينه شما را در چهارپايان پندى هست مىنوشانيم شما را از آنچه در شكم ايشانست و شما را دران چهارپايان منفعتهائى بسيار است و بعض اينها را مىخوريد ( 21 )

23 / 22

و بر چهارپايان و بر كشتيها سوار كرده مىشويد ( 22 )

23 / 23

و هر آئينه فرستاديم نوح را به‌سوى قوم او پس گفت اى قوم من عبادت خدا كنيد نيست شما را هيچ معبودى غير وى آيا نمىترسيد ( 23 )

23 / 24

پس گفتند كسانى كه كافر بودند از قوم او نيست اين شخص مگر آدمى مانند شما مىخواهد كه رياست پيدا كند بر شما و اگر خواستى خدا هر آئينه فرستادى فرشتگان را نشنيديم اين ماجرا در پدران نخستين خويش ( 24 )

وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً و به درستى كه مر شما راست در چهارپايان يعنى ابل و بقر و غنم چيزى كه بدان اعتبار گيريد و بقدرت الهى استدلال نمائيد نُسْقِيكُمْ مىآشامانيم شما را مِمَّا فِي بُطُونِها از آنچه در شكم ايشانست يعنى شير خالص وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ كَثِيرَةٌ و مر شما راست در ايشان سودهاى بسيار كه بر بعضى سوار مىشويد و به بعضى بار مىكشيد و از بعضى نتاج مىستانيد و از پشم و موى ايشان بهره مىگيريد وَ مِنْها تَأْكُلُونَ و از ايشان مىخوريد يعنى گوشت ايشان تناول مىنمائيد يا از ايشان يعنى بسبب ايشان روزى مىخوريد وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ و بر آنها يعنى بر شتران از ايشان در خشكى و بر كشتيها برترى برداشته مىشويد يعنى شتر و كشتى شما را برمىدارند و از موضعى بموضعى مىبرند وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ و هرآئينه ما فرستاديم پيش از تو نوح ع را بسوى گروه وى فَقالَ پس گفت نوح ع از روى دعوت يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ اى گروه من خداى را پرستش كنيد ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ نيست شما را معبودى كه مستحق عبادت باشد جز وى أَ فَلا تَتَّقُونَ آيا نمىترسيد از عذاب وى يعنى بترسيد و به عبادت غير او ميل مكنيد فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا پس گفتند گروه بزرگان آنان كه نگروند مِنْ قَوْمِهِ از گروه وى مر درويشان و عوام خلق را يعنى چون اكابر قوم اصاغر را بدين و دعوت نوح ع مائل ديدند ايشان را تنفير نموده گفتند ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ نيست اين كس كه مىخواند بتوحيد ما را مگر آدمى مانند شما در خوردن و آشاميدن و غير آن يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ مىخواهد كه افزونى جويد بر شما و مهتر گردد و شما را تابع و محكوم خود سازد وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً و اگر خواستى خداى تعالى كه رسول به بنىآدم ع فرستد هر آئينه فرستادى فرشتگان را تا مرسل از مرسل اليه متميز بودى ما سَمِعْنا بِهذا ما نشنوديم اين را كه آدمى رسول خدائى تواند بود بخلقان فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ در ميان پدران ما كه نخست بوده‌اند و اين سخن را از فرط عناد مىگفتند چه در ميان ادريس عليه السلام و ميان ايشان مدتى مديد نگذشته بود و شنيده بودند كه از اولاد آدم ع پيغمبرى بود .