قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٧١٧

سورة الانبياء

21 / 73

و پيشوا گردانيديم ايشان را راه مىنمودند بفرمان ما و وحى فرستاديم بسوى ايشان كردن نيكوئيها و برپا داشتن نماز و دادن زكات و بودند ما را عبادت‌كنندگان ( 73 )

21 / 74

و لوط را داديم حكمت و علم و برهانيديم او را از ديهى كه مىكرد كارهائى ناپاك هر آئينه ايشان بودند قوم بد گناهكار ( 74 )

21 / 75

و در آورديم او را به رحمت خويش هر آئينه وى بود از شايسته‌كاران ( 75 )

21 / 76

و ياد كن نوح را چون دعا كرد پيش ازين پس قبول كرديم دعاى او را پس خلاص كرديم او را و كسان او را از اندوه بزرگ ( 76 )

21 / 77

و نصرت داديم او را بر قومى كه دروغ شمردند آيات ما را هر آئينه ايشان بودند گروهى بد پس غرق كرديم ايشان را همه يك‌جا ( 77 )

وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً و ساختيم ايشان را پيشوايان كه خلق را يَهْدُونَ راه نمايند بما بِأَمْرِنا بفرمان ما وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ و وحى كرديم بديشان فِعْلَ الْخَيْراتِ كردن نيكوئيها يعنى اعمال صالحه كه خلق را بدان ترغيب نمايند وَ إِقامَ الصَّلاةِ و به‌پاى داشتن نماز وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ و دادن زكات تخصيص نماز و زكات از خيرات جهت تفضيل است وَ كانُوا لَنا و بودند ما را عابِدِينَ پرستندگان باخلاص وَ لُوطاً آتَيْناهُ و داديم لوط را حُكْماً حكمت و يا نبوت يا فصل بين الخصوم وَ عِلْماً و دانشى كه پيغمبران را بايد از قواعد شرع و ملّت وَ نَجَّيْناهُ و برهانيديم او را مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي از ان ديهى كه كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ بود آن ديه كه مىكرد يعنى اهل آن مىكردند عملهاى ناپاك و آن ديه سدوم بود از مؤتفكات كه اهل آن به لواطت اشتغال مىنمودند و راه مىزدند ما ايشان را هلاك كرديم إِنَّهُمْ كانُوا به درستى كه بودند ايشان قَوْمَ سَوْءٍ گروه بد فاسِقِينَ بيرون‌رفتگان از دائره فرمان وَ أَدْخَلْناهُ و درآورديم لوط را فِي رَحْمَتِنا در بخشايش خود يعنى در اهل رحمت داخل گردانيديم يا در بهشت كه محل رحمت است إِنَّهُ به درستى كه لوط مِنَ الصَّالِحِينَ از ستودگان و شايستگان است و قصّه لوط عليه السلام قبل ازين بتفصيل گذشته وَ نُوحاً و ياد كن نوح عليه السلام را إِذْ نادى چون ندا كرد پروردگار خود را مِنْ قَبْلُ پيش از لوط و ابراهيم عليهما السلام يعنى دعا فرمود بهلاك قوم خود فَاسْتَجَبْنا لَهُ پس اجابت كرديم مر دعاى او را فَنَجَّيْناهُ پس نجات داديم او را وَ أَهْلَهُ و اهل بيت او را از فرزندان و زنان ايشان مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ از غمى بزرگ يعنى محنت طوفان وَ نَصَرْناهُ و يارى داديم او را مِنَ الْقَوْمِ بر قوم او يعنى غالب ساختيم بر منكران الَّذِينَ كَذَّبُوا آنان كه تكذيب كردند بِآياتِنا آيتهاى ما را إِنَّهُمْ به درستى كه قوم نوح عليه السّلام كانُوا بودند قَوْمَ سَوْءٍ گروه بد يعنى كافر بودند چه كفر سر همه بديها است فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ پس غرق گردانيديم همه ايشان را .