قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٦٩

سورة البقرة

2 / 217

و سؤال مىكنند ترا از ماه حرام از جنگ كردن در ان بگو جنگ كردن در وى سخت كاريست و بازداشتن از راه خدا و ناگرويدن به خدا و بازداشتن از مسجد حرام و بيرون كردن اهل اين مسجد از وى سخت‌تر است نزديك خدا و فتنه انگيختن سخت‌تر از كشتن و هميشه باشند كه جنگ مىكنند با شما تا آنكه بازگردانند شما را از دين شما يعنى از اسلام اگر توانند و هر كه برگردد از شما از دين خود پس كافر بميرد پس آن گروه نابود شد كارهاى ايشان در دنيا و آخرت و ايشانند باشندگان دوزخ ايشان در آنجا جاويداند ( 217 )

2 / 218

هر آئينه آنان كه ايمان آوردند و آنان كه هجرت كردند و جهاد نمودند در راه خدا آن گروه اميد دارند بخشايش خدا را و خدا آمرزنده مهربان است ( 218 )

يَسْئَلُونَكَ مىپرسند ترا عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ از ماه حرام قِتالٍ فِيهِ يعنى از قتال درو حضرت رسالت‌پناه در سال دوم از هجرت عبد اللّه بن جحش را با جمعى از صحابه رض ببطن نخله فرستاد و ميان ايشان و كاروان قريش كه از طائف مىآمدند مقاتله افتاد و عمرو حضرمى از كفار كشته شد و نماز شام هلال رجب به نظر مسلمانان درآمد ندانستند كه آن روز سلخ جمادى الاخرى بوده يا غره رجب بعد از انتشار اين خبر كافران آغاز طعن كردند كه محمد ص ماه حرام را حلال كرد و اتباع خود را به خون ريختن و فتنه انگيختن در ماه رجب فتوى داد مسلمانان از قتال در ماه حرام سؤال كردند جواب آمد كه قُلْ قِتالٌ فِيهِ بگو اى محمد كه جنگ در ماه حرام كَبِيرٌ كار بزرگ است هنوز در آن وقت قتال در ماه حرام حرام بوده و حرمت آن به آيت السيف منسوخ گشت و اگرچه اين قتال بزرگ بوده اما آنچه كافران مىگفتند از بىراهى وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ و بازداشتن مسلمانان را از ايمان وَ كُفْرٌ بِهِ و ناگرويدن به خداى وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ و كفر به مسجد حرام يا منع مردم از طواف آن و نماز در ان وَ إِخْراجُ أَهْلِهِ و بيرون كردن اهل مسجد را يعنى پيغمبر و اصحاب او مِنْهُ از مسجد بلكه از مكه كه بر مسجد مشتمل است أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ بزرگتر است نزديك خداى از قتال رجب و عقوبت آن بيشتر وَ الْفِتْنَةُ و شرك به خداى أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ بزرگ‌تر است از قتل حضرمى وَ لا يَزالُونَ و هميشه باشند مشركان كه به تعصب و عناد يُقاتِلُونَكُمْ با شما اى مؤمنان جنگ كنند حَتَّى يَرُدُّوكُمْ تا شما را بازگردانند عَنْ دِينِكُمْ از دين شما كه اسلام است إِنِ اسْتَطاعُوا اگر توانند و قادر شوند وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ و هر كه برگردد از شما عَنْ دِينِهِ از دين خود و مرتد شود فَيَمُتْ پس بميرد وَ هُوَ كافِرٌ و حال آنكه او كافر باشد يعنى بر ردت باقى ماند تا مردن فَأُولئِكَ پس آن گروه مرتدان حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ باطل شود عملهاى ايشان فِي الدُّنْيا درين سراى كه ايشان را امان نماند و استحقاق مال و زوجه و ميراث از ايشان مسلوب گردد وَ الْآخِرَةِ و در آن سراى كه مستحق ثواب نمانند وَ أُولئِكَ و آن گروه أَصْحابُ النَّارِ ملازمان دوزخ‌اند هُمْ فِيها ايشان در آن آتش خالِدُونَ جاويدانند إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا به درستى كه آنان كه گرويده‌اند به خدا و رسول وَ الَّذِينَ هاجَرُوا و آنها كه پدر رو كرده‌اند اوطان خود را وَ جاهَدُوا و جهاد كرده‌اند فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه خداى يعنى عبد اللّه بن جحش و ياران او أُولئِكَ آن گروه يَرْجُونَ اميد مىدارند رَحْمَتَ اللَّهِ رحمت خداى را وَ اللَّهُ غَفُورٌ و خداى آمرزنده مؤمنان و مجاهدان است رَحِيمٌ بر ايشان مهربان است -