قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٢

سورة بنى اسرائيل

17 / 61

و ياد كن چون گفتيم فرشتگان را سجده كنيد بسوى آدم پس سجده كردند الا ابليس گفت آيا سجده كنم كسى را كه آفريدهء از گل ( 61 )

17 / 62

بازگفت آيا ديدى اين شخص را كه فضل دادهء بر من اگر موقوف گذارى مرا تا روز قيامت البته از بيخ بر كنم اولاد او را الّا اندكى ( 62 )

17 / 63

خدا فرمود برو پس هركسى كه پيروى تو كند از ايشان پس دوزخ سزاى همه شماست سزاى كامل ( 63 )

17 / 64

و از جا بجنبان هر كرا توانى از ايشان به آواز خود و آواز بكن بر اهلاك ايشان سواران خود را و پيادگان خود را و شريك شو به ايشان در اموال و فرزندان و وعده ده ايشان را و وعده نمىدهد ايشان را شيطان مگر به فريب ( 64 )

وَ إِذْ قُلْنا و ياد كن چون گفتيم لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا مر فرشتگان را كه سجده كنيد لِآدَمَ مر آدم ع را به جهت تعظيم او فَسَجَدُوا پس سجده كرده‌اند همه ايشان إِلَّا إِبْلِيسَ مگر ابليس كه سجده نكرد و چون خداى گفت چرا سجده نكردى قالَ أَ أَسْجُدُ گفت آيا سجده كنم يعنى نكنم لِمَنْ خَلَقْتَ آن‌كس را كه آفريدى طِيناً از گل پس خداى تعالى برو لعنت كرد و از درگاه قربش براند قالَ گفت ابليس ديگرباره أَ رَأَيْتَكَ خبر ده مرا كه هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ اين را كه گرامى كردى و فضل دادى او را بر من چرا فضل دادى و او از خاكست و من از آتش لَئِنْ أَخَّرْتَنِ و اگر واپس دارى مراد مرگ مرا تاخير كنى إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ تا روز قيامت لَأَحْتَنِكَنَّ هرآئينه از بيخ بركنم ذُرِّيَّتَهُ فرزندان او را باغوا و چنان كنم كه به عذاب تو مستاصل شوند إِلَّا قَلِيلًا مگر اندكى كه نتوانم ايشان را گمراه كردن بسبب عصمت و حمايت تو قالَ اذْهَبْ گفت خداى مر او را كه برو امر اهانت و ابعاد يعنى او را براند از درگاه قرب و گفت در پى مهم خود برو فَمَنْ تَبِعَكَ پس هر كه ترا متابعت كند و فرمان تو برد مِنْهُمْ از ذريته آدم فَإِنَّ جَهَنَّمَ پس به درستى كه دوزخ جَزاؤُكُمْ پاداش شماست يعنى از آن تو و ايشان تغلب كرده است مخاطب را بر غائب يعنى ترا و همه متابعان ترا جزا دهيم جَزاءً مَوْفُوراً جزاى تمام يعنى عذابى بر دوام وَ اسْتَفْزِزْ و از جاى بجنبان و بلغزان مَنِ اسْتَطَعْتَ هرك را توانى لغزانيدن مِنْهُمْ از ايشان بِصَوْتِكَ به آواز از خود يعنى خواندن بفساد و گويند صوت شيطان غنا و مزاميرست امام زاهدى رح از ابن عباس رض نقل مىكند كه هر آوازى كه نه در رضاى خداى از دهان بيرون آيد آواز شيطانست وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ و برانگيزان بر ايشان بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ سواران و پيادگان خود را يعنى ديوانى كه معاون تواند در وسوسه و اغوا همه را جمع كن در تسلّط بر ايشان وَ شارِكْهُمْ و شركت كن با ايشان فِي الْأَمْوالِ در مالها تا از حرام جمع كنند يا بر باد دهند يا در معصيت صرف نمايند وَ الْأَوْلادِ و در فرزندان نيز شريك شو تا از زنا حاصل كنند يا بعبد العزى يا بعبد الشمس و امثال آن تسميه نمايند وَ عِدْهُمْ و وعده ده ايشان را بمواعيد باطله چون شفاعت بتان يا تاخير در توبه يا انكار بعث و حشر و بهشت و دوزخ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ و وعده نمىدهد شيطان ايشان را إِلَّا غُرُوراً مگر بفريب يعنى خطا را در صورت صواب مىآرايد .