قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٦٠١
سورة النّحل
16 / 106
هر كه كافر شود به خدا بعد از ايمان خود مگر آنكه جبر كرده شود بر وى و دلش آرميده باشد بايمان و ليكن كسى كه سينه گشاده كند بكفر يعنى راضى شود بر ايشان است خشم از خداى و ايشان راست عذاب بزرگ ( 106 )
16 / 107
اين خشم بسبب آنست كه ايشان دوست داشتند زندگانى دنيا را بر آخرت و بسبب آنست كه خدا راه نمىنمايد گروه كافران را ( 107 )
16 / 108
ايشانند آن جماعه كه مهر نهاده است خدا بر دل ايشان و بر گوش ايشان و بر ديدهاى ايشان و ايشانند بىخبران ( 108 )
16 / 109
شك نيست دران كه ايشانند در آخرت زيان‌كاران ( 109 )
16 / 110
باز پروردگار تو آنان را كه هجرت كردند بعد از آنكه عقوبت كرده شد ايشان را ( تا كلمه كفر بگويند ) باز جهاد كردند و صبر نمودند هر آئينه پروردگار تو بعد ازين مقدمه آمرزگار مهربان است ( 110 )
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ هر كه كافر شود به خداى مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ پس از ايمان خويش و مرتد گردد چون ابن حنظل و طعمه و مقيس و امثال ايشان در معرض سخط الهى باشد إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ مگر كسى كه اكراه كرده شود وَ قَلْبُهُ و دل او مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ آرميده باشد بايمان و عقيدهء او متغير نگردد - چون عمار رض وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ و ليكن هر كس كه بگشايد بِالْكُفْرِ صَدْراً بكفر سينهء خود را يعنى آنها كه بكفر خويش برآيند و بر آن اعتقاد كنند فَعَلَيْهِمْ پس بر ايشانست غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ خشمى از خداى وَ لَهُمْ و مر ايشان راست عَذابٌ عَظِيمٌ عذاب بزرگ به جهت گناه بزرگ كه ارتداد است ذلِكَ آن عذاب عظيم مر ايشان را بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا بسبب آنست كه ايشان دوست داشتند و برگزيدند الْحَياةَ الدُّنْيا زندگانى دنيا را عَلَى الْآخِرَةِ بر نعيم عقبى وَ أَنَّ اللَّهَ و ديگر به جهت آن است كه خداى لا يَهْدِي نمىخواهد كه راه نمايد الْقَوْمَ الْكافِرِينَ گروه ناگرويدگان را يعنى مرتدان را به‌آنچه موجب ثبات بر ايمان باشد أُولئِكَ آن گروه كافران الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ آنانند كه مهر نهاد خداى عَلى قُلُوبِهِمْ بر دلهاى ايشان تا قول حق در نيافتند وَ سَمْعِهِمْ و بر گوشهاى ايشان تا سخن حق نشنيدند وَ أَبْصارِهِمْ و بر ديده‌هاى ايشان تا آثار قدرت حق نديدند وَ أُولئِكَ و آن گروه هُمُ الْغافِلُونَ ايشان‌اند غافلان بىخبران از حق لا جَرَمَ أَنَّهُمْ حقا و در ان هيچ شبه نيست كه ايشان فِي الْآخِرَةِ در ان سراى ديگر هُمُ الْخاسِرُونَ ايشان زيان‌زدگانند چه سرمايهء عمر ضائع كرده در بازار دنيا سودى بدست نياوردند و مفلس را در بازار قيامت جز دست تهى و دل پرحسرت و ندامت نخواهد بود مثنوى قيامت كه بازار مينو نهند * منازل باعمال
نيكو دهند بضاعت به چندانكه آرى برى * و گر مفلسى شرمسارى برى
كه بازار چندانكه آگنده‌تر * تهيدست دل را پرآگنده‌تر
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ پس به درستى كه پروردگار تو بخشاينده است لِلَّذِينَ هاجَرُوا مر آنان را كه هجرت كردند بسوى مدينه چون خباب و صهيب و سالم و بلال رضى اللّه عنهم مِنْ بَعْدِ ما فُتِنُوا پس از آنكه عذاب كشيده بودند و از كفار ايذاى تمام يافته ثُمَّ جاهَدُوا پس جهاد كردند وَ صَبَرُوا و شكيبائى نمودند بر جهاد إِنَّ رَبَّكَ به درستى كه آفريدگار تو مِنْ بَعْدِها از پس هجرت جهاد و صبر لَغَفُورٌ هرآئينه آمرزنده است و عفوكننده از ايشان گناهان گذشته رَحِيمٌ مهربان است ايشان را توفيق طاعت دهد در زمان آينده .