قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٨

سورة الحجر

15 / 57

گفت پس چيست خبر شما را اى فرستادگان ( 57 )

15 / 58

گفتند هر آئينه ما فرستاده شديم بسوى گروهى گناهكاران ( 58 )

15 / 59

بجز كسان لوط هر آئينه ما البته نجات خواهيم داد ايشان را همه يك جا ( 59 )

15 / 60

غير زنش كه مقرر كرده‌ايم كه هر آئينه وى از بازماندگان است ( 60 )

15 / 61

پس وقتى كه آمد به كسان لوط فرستادگان ( 61 )

15 / 62

گفت هر آئينه شما گروهى ناآشناايد ( 62 )

15 / 63

گفتند بلكه آورده‌ايم پيش تو آنچه دران شبه مىكردند يعنى عقوبت ( 63 )

15 / 64

و آورده‌ايم پيش تو وعده راست را و هر آئينه البته راست گوئيم ( 64 )

15 / 65

پس ببر كسان خود را به پاره از شب و تو از پى ايشان رو و بايد كه ننگرد از شما هيچ‌كس و برويد آنجا كه فرموده شويد ( و آن زمين شام بود ) ( 65 )

15 / 66

و وحى فرستاديم بسوى لوط اين سخن كه بيخ ايشان بريده شود چون بوقت صبح درآيند ( 66 )

قالَ فَما خَطْبُكُمْ گفت پس چيست كار شما أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ اى فرستادگان و كجا مىرويد قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا گفتند به درستى كه ما را فرستاده‌اند إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ بسوى گروه كافران يعنى قوم لوط عليه السلام تا ايشان را هلاك كنيم إِلَّا آلَ لُوطٍ آل لوط ع يعنى خاندان او إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ به درستى كه ما نجات‌دهندگانيم ايشان را أَجْمَعِينَ همه إِلَّا امْرَأَتَهُ مگر زن او را قَدَّرْنا إِنَّها قضا كرده‌ايم ما آن را كه آن زن لَمِنَ الْغابِرِينَ از بازپس‌ماندگان باشد در شهرستانها براى عذاب ، اسناد ملائكه تقدير را به خود با آنكه فعل اللّه است از جهت قرب و اختصاص تواند بود فَلَمَّا جاءَ پس آن هنگام كه آمدند آلَ لُوطٍ به خانواده لوط عليه السلام الْمُرْسَلُونَ فرشتگان فرستاده شده قالَ گفت لوط ع إِنَّكُمْ به درستى كه شما قَوْمٌ مُنْكَرُونَ گروهى بيگانگانيد يعنى نمىشناسم شما را قالُوا بَلْ جِئْناكَ گفتند ما بيگانه نه‌ايم بلكه آمده‌ايم به تو بِما كانُوا به آن چيزى كه بودند قوم تو كه از روى جهل و عناد فِيهِ يَمْتَرُونَ در ان چيز شك مىكردند يعنى آمده‌ايم بعذابى كه ايشان را وعده داده بودى و ايشان در ان شك داشتند وَ أَتَيْناكَ بِالْحَقِّ و آورده‌ايم به تو راستى را يعنى عذاب ايشان كه حق است وَ إِنَّا لَصادِقُونَ و به درستى كه ما راست‌گويانيم درين خبر فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ پس بيرون بر ازين شهر اهل خود را بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ در پاره از شب كه بگذرد وَ اتَّبِعْ أَدْبارَهُمْ و تو نيز برو از پس ايشان تا شتاب كنى ايشان را در رفتن وَ لا يَلْتَفِتْ و بايد كه باز پس ننگرد مِنْكُمْ از شما أَحَدٌ يكى تا هول عذاب را نه‌بينيد وَ امْضُوا و برويد حَيْثُ تُؤْمَرُونَ آنجا كه فرموده شده‌ايد يعنى بشام يا مصر يا صعوه كه شهرستان پنجم است و اهل آن هلاك نخواهند شد وَ قَضَيْنا و حكم كرديم ما يا وحى فرستاديم إِلَيْهِ بسوى او ذلِكَ الْأَمْرَ آن كار را كه تفسيرش اينست أَنَّ دابِرَ هؤُلاءِ به درستى كه بنياد اين گروه مَقْطُوعٌ بريده و بركنده خواهد شد مُصْبِحِينَ در حالتى كه بصبح درآيند يعنى قوم تو در سحر مستاصل خواهند شد كه يكى از ايشان باقى نماند و در خبر است كه چون زن لوط ع مهمانان نيكوروى را ديد خبر بقوم فرستاد .