قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٤

سورة ابراهيم

نيستم فريادرس شما و شما نيستيد فريادرس من هر آئينه من بيزار شدم از آنكه مرا شريك مقرر كرديد پيش ازين هر آئينه ستمكاران ايشان راست عذاب درددهنده ( 22 )

14 / 23

و درآورده شدند آنان كه ايمان آوردند و كارهائى شايسته كردند به بهشتها مىرود زير آن جويها جاويدان در آنجا به حكم پروردگار خويش دعائى خير ايشان با يكديگر آنجا سلام است ( 23 )

14 / 24

آيا نديدى چگونه پديد كرد خدا داستانى را ساخت سخن پاكيزه را مانند درخت پاكيزه كه بيخش استوار باشد و شاخش در آسمان ( 24 )

14 / 25

مىدهد ميوه‌هاى خود را هر فصلى به حكم پروردگار خويش و پديد مىآرد خدا مثلها را براى مردمان تا بود كه پندپذير شوند ( 25 )

ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ من نيستم رهاننده فريادرس شما از عذاب وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ و شما نيز نيستيد رهاننده و فريادرس من إِنِّي كَفَرْتُ به درستى كه من امروز كافر شدم بِما أَشْرَكْتُمُونِ به‌آنچه شريك مىكرديد مرا با خدا در فرمانبردارى مِنْ قَبْلُ پيش ازين در دنيا يعنى من بيزار شدم از شرك شما إِنَّ الظَّالِمِينَ به درستى كه ظالمان يعنى مشركان لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ مر ايشان راست عذابى دردناك موصوف بدوام

وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا و درآورده شوند آنان كه گرويده‌اند بما جاء من عند اللّه وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كرده‌اند كارهاى شايسته و پذيرفته جَنَّاتٍ تَجْرِي در بوستانها كه مىرود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير درختان آن جويها خالِدِينَ فِيها در حالتى كه جاويد باشند در ان و درآرنده مؤمنان به بهشت فرشتگان باشند ايشان را باكرام و تعظيم تمام برياض دارالسلام درآرند بِإِذْنِ رَبِّهِمْ به دستورى و فرمان پروردگار ايشان تَحِيَّتُهُمْ تحيت ملائك بر ايشان فِيها در بهشت يا تحيت ايشان بر يكديگر سَلامٌ سلام باشد كه دال است بر سلامتى از آفات أَ لَمْ تَرَ آيا نديدى خطاب با هر مستحق خطاب است مىفرمايد كه نديدى و ندانستى اى بنده بينا و دانا كه براى تفهيم شما كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مثلا چگونه زد خدا مثلى و گردانيد كَلِمَةً طَيِّبَةً كلمه پاكيزه را كه كلمه توحيد است يا دعوت باسلام كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ مانند درختى پاك كه آن نخل است يا شجره هست در بهشت كه أَصْلُها ثابِتٌ بيخ او در زمين استوار و محكم وَ فَرْعُها و شاخ آن فِي السَّماءِ در بلندى تُؤْتِي أُكُلَها مىدهد ميوه خود را كُلَّ حِينٍ در هر وقتى كه خدا حكم كرده به ميوه دادن و بدان تقدير كه درخت خرما باشد - گفته‌اند « حين شش » ماه است از وقت شكوفه تا وقت پخته شدن و بريدن يعنى درين مدّت از بسر و رطب و تمر نفع مىدهد بِإِذْنِ رَبِّها با اراده و تكوين آفريننده خود وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ و مىزند خداى مثلها را يعنى بيان مىكند لِلنَّاسِ براى مردمان لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ شايد كه ايشان دريابند زيرا كه مثل تصوير معانى است در آئينه افهام و نزديك گردانيدن معقول را بمحسوس .