قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٥٥١
سورة ابراهيم
14 / 11
گفتند به ايشان پيغامبران ايشان نيستيم مگر آدمى مانند شما و ليكن خدا نعمت فراوان مىدهد بهر كه خواهد از بندگان خود و نيست ممكن ما را كه بياريم بشما حجتى مگر به حكم خدا و بر خدا بايد كه توكل كنند مسلمانان ( 11 )
14 / 12
و چيست ما را كه توكّل نكنيم بر خدا و هر آئينه نموده است ما را راههاى ما و البته صبر خواهيم كرد بر ايذاى شما و بر خدا بايد كه توكل كنند توكلكنندگان ( 12 )
14 / 13
و گفتند كافران پيغامبران خويش را البته اخراج كنيم شما را از زمين خود يا بازآئيد در دين ما پس وحى فرستاد بسوى ايشان پروردگار ايشان كه هلاك خواهيم كرد ستمكاران را ( 13 )
14 / 14
و ساكن خواهيم ساخت شما را در زمين بعد از ايشان اين وعده براى كسى كه بترسد از ايستادن بحضور من و بترسد از بيم من ( 14 )
قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ گفتند مر ايشان را پيغمبران ايشان إِنْ نَحْنُ نيستيم ما إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ مگر بشرى به مثل شما يعنى مشاركت در جنسيّت مسلم مىداريم وَ لكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ و ليكن خدا منت مىنهد به نعمت نبوت و كرامت رسالت عَلى مَنْ يَشاءُ بر هر كه مىخواهد مِنْ عِبادِهِ از بندگان خود وَ ما كانَ لَنا و نيست ميسّر ما را و نمىتوانيم أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ آنكه بياريم براى شما حجّتى يعنى معجزه كه مىطلبيد إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ مگر بفرمان خدا و مشيت او يعنى ما از پيش خود بىخواست خداى تعالى كارى نمىتوانيم كرد و مهمى نمىتوانيم ساخت نظم
ناتوانى و عجز ، لازم ماست * قدرت و اختيار زان خداست
كارها را به حكم راست كند * او تواناست هر چه خواست كند
وَ عَلَى اللَّهِ و بر خدا فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ بايد كه توكل كنند گرويدگان وَ ما لَنا و چيست ما را يعنى چه عذر داريم أَلَّا نَتَوَكَّلَ در آنكه توكل نكنيم عَلَى اللَّهِ بر خدا وَ قَدْ هَدانا و حال آنكه راه نمود ما را سُبُلَنا به راههاى راست يعنى راهى كه در ان مىشناسيم او را و مىدانيم ازمّه امور بدست قدرت اوست وَ لَنَصْبِرَنَّ و به خدا كه صبر خواهيم كرد عَلى ما آذَيْتُمُونا بر آنچه ايذا مىرسانيد ما را بتكذيب و مخالفت وَ عَلَى اللَّهِ و بر خدا فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ بايد كه ثابت باشند در توكل متوكلان وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا و گفتند آنان كه كافر بودند لِرُسُلِهِمْ مر رسولان خود را لَنُخْرِجَنَّكُمْ هرآئينه بيرون كنيم شما را مِنْ أَرْضِنا از زمين و ديار خود أَوْ لَتَعُودُنَّ يا آنكه عود كنيد يعنى موافقت نمائيد با ما فِي مِلَّتِنا در كيش ما يا مراد عود جماعتى باشد كه ايمان آورده باشند از ان قوم فَأَوْحى إِلَيْهِمْ پس وحى كرد بر پيغمبران رَبُّهُمْ پروردگار ايشان و سوگند ياد فرمود كه لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ هرآئينه هلاك گردانيم ستمكاران را يعنى كافران را وَ لَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ و هرآئينه ساكن سازيم شما را در زمين ايشان مِنْ بَعْدِهِمْ پس از هلاك ايشان ذلِكَ اين امر ؟ ؟ ؟ و اين وعده راست است لِمَنْ خافَ براى كسى كه بترسد مَقامِي از ايستادن در موقف حكم من يعنى از آنكه روز قيامت او را در موقفى كه من حكم مىكنم بر بندگان بازدارند وَ خافَ وَعِيدِ و براى كسى كه ترسان گردد از وعيد من به عذاب .