قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٥٢

سورة البقرة

2 / 172

اى مسلمانان بخوريد از پاكيزه‌ها آنچه روزى داديم شما را و سپاس گوئيد خدا را اگر هستيد او را مىپرستيد ( 172 )

2 / 173

جز اين نيست كه حرام كرده است بر شما مردار را و خون را و گوشت خوك را و آنچه آواز بلند كرده شود در ذبح وى به غير خدا پس هر كه بيچاره شود نه تعدىكننده و نه از حد درگذرنده پس گناه نيست بر وى ( يعنى در خوردن اين چيزها ) هر آئينه خدا آمرزنده مهربانست ( 173 )

2 / 174

هر آئينه كسانى كه مىپوشند آنچه فرودآورده است خدا از كتاب و مىستانند عوض وى بهاى اندك آن جماعه نه مىخورند در شكمهاى خود مگر آتش را و سخن نگويد به ايشان خدا روز قيامت و نه پاك كند ايشان را و ايشان راست عذاب درددهنده ( 174 )

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه گرويدگان كُلُوا بخوريد مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ از پاكيزه‌ها يعنى حلالات آنچه شما را روزى داديم وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ و سپاس گوئيد مر خداى را به روزى حلال إِنْ كُنْتُمْ اگر هستيد شما كه از روى صدق إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ خاص او را مىپرستيد و بعد امر بتناول حلال بيان آنها مىكند كه حرامست و مىگويد إِنَّما حَرَّمَ جز اين نيست كه حرام كرد خداى عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ بر شما مردار را و آن چيزى است كه ذبح نيافته باشد به شرط آنكه آن حيوان ماكول اللحم بود وَ الدَّمَ و خون روان را چنانچه بحديث دو مردار يعنى ماهى و ملخ و دو خون چون سپرز و جگر حلال است و بعضى علما بر جگر شش را قياس كردند و خوردن حلال دانند وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ و گوشت خوك را و همه اجزاى او را نيز حكم حرمت شامل است وَ ما أُهِلَّ بِهِ و حرام كرد آنچه آواز بردارند به آن در وقت ذبح لِغَيْرِ اللَّهِ براى غير خدا بنام بتان يا به اسم پيغمبران بكشند فَمَنِ اضْطُرَّ پس هر كه درماند به اكراه و يا گرسنگى بر وجهى كه خوف تلف نفس باشد غَيْرَ باغٍ در حالتى كه ستمكار نبود بقطع طريق يا خروج بر امام يا طالب معصيت نباشد وَ لا عادٍ و نه تجاوزكننده از حد شرع يا شمشير كشنده بر امت فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ پس برو ، هيچ گناهى نيست در تناول آن إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ به درستى كه خداى آمرزگار است مر كسى را كه عند الضروره ازين محرمات بخورد رَحِيمٌ مهربان است بر بندگان به رخصت دادن ايشان در خوردن محرمات إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ به درستى كه از علماى يهود مىپوشند به جهت اخذ رشوت ما أَنْزَلَ اللَّهُ آنچه فروفرستاد خداى مِنَ الْكِتابِ از توريت و احكام آن وَ يَشْتَرُونَ و مىخرند يعنى بدل مىكنند بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا بدان كتمان بهاى اندك را أُولئِكَ آن گروه ما يَأْكُلُونَ نه‌مىخورند در روز قيامت فِي بُطُونِهِمْ در شكمهاى خود إِلَّا النَّارَ مگر آتش ذكر شكم تاكيد است در خوردن زيرا كه اكل در غير تناول نيز مستعمل مىباشد چنانچه گويند فلان را فلان مال خورده است وقتى كه تلف كرده باشد پس اينجا مراد آنست كه فردا آتش خورند چنانچه امروز رشوت مىخورند يا كنايت است از آنكه در درون ايشان آتش باشد چنانچه بيرون ايشان نيز هست وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ و سخن نه‌گويد خداى با ايشان يَوْمَ الْقِيامَةِ روز رستخيز سخنى كه در ضمن آن نفعى و راحتى يابند وَ لا يُزَكِّيهِمْ و پاك نگرداند ايشان را از خبائث اعمال يعنى گناهان ايشان به آتش سوخته نشود وَ لَهُمْ مر ايشان را باشد عَذابٌ أَلِيمٌ دردناك عذاب -