قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٣

سورة هود

11 / 87

گفتند اى شعيب آيا نماز تو مىفرمايد ترا كه بگذاريم آنچه مىپرستيدند پدران ما يا بگذاريم آنكه كنيم در مال خود هر چه خواهيم هر آئينه تو مرد بردبار هستى ( معامله و مقصود ايشان استهزا بود ) ( 87 )

11 / 88

گفت اى قوم من آيا ديديد اگر باشم بر حجتى از پروردگار خود و داده باشد به من از جانب خود روزى نيك و نه مىخواهم كه خلاف كنم با شما ( مائل شده ) بسوى آنچه منع مىكنم شما را ازان نمىخواهم مگر صلاح‌كارى تا بتوانم و نيست توفيق من مگر بفضل خدا بر وى توكل كردم و بسوى او رجوع مىكنم ( 88 )

11 / 89

و اى قوم من پيدا نكند در حق شما دشمنى من اين خصلت كه برسد بشما مانند آنچه رسيد بقوم نوح يا بقوم هود يا بقوم صالح و نيست قوم لوط دور از شما ( 89 )

قالُوا يا شُعَيْبُ گفتند قوم او كه اى شعيب ع أَ صَلاتُكَ تَأْمُرُكَ آيا نمازهاى تو ترا مىفرمايد أَنْ نَتْرُكَ به تكليف آنكه ما ترك كنيم ما يَعْبُدُ آباؤُنا آنچه پرستيده‌اند پدران ما از بتان أَوْ أَنْ نَفْعَلَ يا دست بداريم آنچه ما مىكنيم فِي أَمْوالِنا در مالهاى خود ما نَشؤُا آنچه ما مىخواهيم از نقصان كيل و وزن يا بازگرفتن ثمن يا قطع اطراف دراهم و دنانير إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ به درستى كه تو بردبارى الرَّشِيدُ راه‌يافته بزعم خود يا اين سخن از روى تهكم مىگفتند و مراد ايشان اضداد اين سخنها بود و صفتها يا بطريق استبعاد مىگفتند كه تو به‌آنكه بحلم و رشد موسوم و موصوفى چرا اين سخنان مىگوئى قالَ يا قَوْمِ گفت شعيب ع كه اى قوم من أَ رَأَيْتُمْ چه مىبينيد و چه مىگوئيد إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ اگر باشم من بر بصيرتى و حجتى مِنْ رَبِّي از پروردگار خود وَ رَزَقَنِي و روزى داده باشد مرا مِنْهُ از نزديك خود رِزْقاً حَسَناً روزى نيكو يعنى نبوت و رسالت يا مال حلال بىخيانت نجس و تطفيف يا مرا دولت كمال و تكميل ارزانى داشته باشد و سعادت روحانى و جسمانى فرموده روا باشد كه من در وحى او خيانت بكنم وَ ما أُرِيدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ و نمىخواهم كه من مخالفت كنم شما را و بيايم إِلى ما أَنْهاكُمْ عَنْهُ بسوى آن چيزى كه شما را از ان نهى مىكنم يعنى شما را از چيزى منع نمىكنم تا خود مرتكب او شوم بلكه از هر چه شما را بازمىدارم خود از ان نيز باز مىايستم إِنْ أُرِيدُ نمىخواهم من إِلَّا الْإِصْلاحَ مگر بصلاح آوردن كارهاى شما مَا اسْتَطَعْتُ مادامىكه توانم وَ ما تَوْفِيقِي و نيست توفيق من در اصلاح امور شما يا رسيدن به سرمنزل صواب و صلاح إِلَّا بِاللَّهِ مگر بهدايت و معونت خداى عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ برو توكل مىكنم كه قادر است بر همه چيز و غير او عاجزاند وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ و بسوى او بازمىگردم در هر چه نيت مىكنم وَ يا قَوْمِ و اى گروه من لا يَجْرِمَنَّكُمْ شما را بر آن ندارد شِقاقِي دشمنى من و ستيزه‌كارى با من أَنْ يُصِيبَكُمْ كه برسد شما را مِثْلُ ما أَصابَ مانند آنكه برسيد قَوْمَ نُوحٍ گروه نوح عليه السلام را از طوفان أَوْ قَوْمَ هُودٍ يا قوم هود عليه السلام را از باد صرصر أَوْ قَوْمَ صالِحٍ يا گروه صالح عليه السّلام را از رجفه وَ ما قَوْمُ لُوطٍ و نيستند گروه لوط عليه السلام مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ از شما دور يعنى در مكان و زمان بشما نزديك‌اند اگر از امم گذشته عبرت نمىگيريد از ايشان عبرت گيريد .