قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٨

سورة البقرة

2 / 158

هر آئينه صفا و مروه از نشانهاى خداست پس هر كه حج خانه كند يا عمره بجا آرد پس بزه نيست بر وى در آنكه طواف كند در ميان اين هر دو و هر كه يكى بجا آرد پس خدا قبول‌كنندهء داناست ( 158 )

2 / 159

هر آئينه آنان كه مىپوشند آنچه فرودآورده‌ايم از سخنان روشن و هدايت بعد از آنكه بيان كرديم آن را براى مردمان در كتاب آن گروه لعنت مىكند ايشان را خدا و لعنت مىكنند ايشان را لعنت‌كنندگان ( 159 )

2 / 160

مگر كسانى كه توبه كردند و نيكوكارى پيش گرفتند و بيان كردند پس اين گروه به مهربانى بازمىگردم برايشان و منم بازگردندهء مهربان ( 160 )

2 / 161

هر آئينه آنان كه كافر شدند و كافر مردند آن گروه بر ايشانست نفرين خدا و فرشتگان و مردمان همه يك‌جا ( 161 )

إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ به درستى كه صفا و مروه و آن دو كوه‌اند در مكه كه طواف بديشان مىكنند مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ از نشانهاى حج خانه خدا است فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ پس هر كه قصد خانهء خدا كند باعمال مخصوصه حج در حالت احرام أَوِ اعْتَمَرَ يا متوجه زيارت كعبه شود به عملهاى مختصه به عمره فَلا جُناحَ عَلَيْهِ پس برو هيچ گناهى نيست أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما در آنكه طواف كند بديشان و سعى نمايد در ميان ايشان چون كفّار در جاهليّت طواف اين دو كوه مىكردند اهل اسلام را از ان شعار عار مىآمد حق تعالى فرمود كه طواف اين دو كوه در حج و عمره بجاى بايد آورد بىدغدغه كه آن از شعائر است وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً و هر كه بطوع و رغبت خود عمل نيكو بجا آرد از زيادتى طواف يا حج و عمره بر سبيل تبرع فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ پس به درستى كه خداى جزادهنده شكر گويندگان است عَلِيمٌ دانا باعمال بندگان إِنَّ الَّذِينَ به درستى كه آنان كه از علماى يهود كه بحقد و حسد يَكْتُمُونَ مىپوشند ما أَنْزَلْنا آنچه فروفرستاديم ما مِنَ الْبَيِّناتِ از سخنان روشن در توريت چون حكم رجم وَ الْهُدى و راه نمودنى نعت و صفت مصطفى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ از پس آنكه بيان كرده‌ايم آن هدى را لِلنَّاسِ براى بنى اسرائيل فِي الْكِتابِ در توريت يعنى ما آشكارا ساختيم و ايشان مخفى گردانيدند أُولئِكَ آن گروه كه پوشندگان حق‌اند يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ مىراند ايشان را خداى و از رحمت خود دور مىكند وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ و لعن مىكنند بر ايشان لعنت‌كنندگان يعنى ملائكه يا همه آفريدگان از جن و انس يا تمام مسلمانان و لعن لاعنان سؤال لعنت است از حق برين وجهه كه اللهم العنهم و همه اين طائفه سزاوار لعنتند إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مگر آنان كه بازگرديدند از شرك بايمان يا توبه كردند از كتمان نعت نبوى وَ أَصْلَحُوا و بصلاح آورند كارهاى تباه شده را وَ بَيَّنُوا و بيان كردند از صفات حضرت ع آنچه پنهان مىداشتند فَأُولئِكَ پس ايشانند كه بسبب توبه و اصلاح أَتُوبُ عَلَيْهِمْ بازگردم بر ايشان به رحمت وَ أَنَا التَّوَّابُ و منم قبول‌كنندهء توبهء بندگان الرَّحِيمُ مهربان كه تعجيل نه‌كنم در عقوبت ايشان إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا به درستى كه آنان كه كافر شدند از يهود بانكار نبوت محمد ص وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ و بمردند و حال آنكه ايشان كافراند بكتمان حق أُولئِكَ عَلَيْهِمْ آن گروه آنانند كه بر ايشان است لَعْنَةُ اللَّهِ لعنت خدا بعد از مرگ ايشان وَ الْمَلائِكَةِ و لعنت فرشتگان وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ و لعنت همه مردمان مراد ازين ناس مؤمنانند كه انتفاع ايشان به انسانيت ثابت است