قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٥
سورة هود
11 / 17
آيا كسى كه باشد بر حجّتى از جانب پروردگار خود ( يعنى دليل عقلى ) و متصل وى مىآيد گواهى از جانب پروردگار او ( يعنى قرآن ) و پيش از ( قرآن گواه وى ) بود كتاب موسى پيشوائى و بخشايشى ( مثل ديگران باشد ) اين جماعت ايمان مىآرند به قرآن و هر كه كافر شد به آن از گروه‌ها پس آتش وعده‌گاه ويست پس مباش در شبههء از نزول قرآن هر آئينه وى درست است آمده از پروردگار تو و ليكن بيشتر مردمان ايمان نمىآرند ( 17 )
11 / 18
و كيست ستمكارتر از كسى كه بر بست بر خدا دروغى را اين جماعه آورده شوند پيش پروردگار خويش و گويند گواهان ايشانند آنان كه دروغ بستند بر پروردگار خويش آگاه باش لعنت خدا است بر ستمكاران ( 18 )
أَ فَمَنْ كانَ آيا پس هر كه باشد عَلى بَيِّنَةٍ بر برهانى مِنْ رَبِّهِ از پروردگار خود كه او را دلالت كند بطريق صواب وَ يَتْلُوهُ و از پى درآيد برهان او را كه دليل عقلى است شاهِدٌ مِنْهُ گواهى از خداى كه به صحت آن گواهى دهد و آن قرآن است برابر باشد با كسى كه زينت دنيا طلبد و عمل نه‌برد وجه صواب كند و گفته‌اند صاحب بيّنه مؤمنان اهل كتاب‌اند يا هر كه مؤمن مخلص بود و شاهد پيغمبر ع است و گفته‌اند صاحب بيّنه پيغمبر ع است و تابع او است شاهدى كه آن جبرئيل ع است يا ملكى كه حافظ او بوده يا ابو بكر صديق رض يا على مرتضى رض يا صورت آن حضرت ص كه هر كه بديده انصاف درو نگريستى انوار حق و آثار صدق در بشره مبارك او مشاهده نمودى شعر
اى صبح سعادت ز جبين تو هويدا * آن حسن چه حسن است تبارك و تعالى
بعضى برآنند كه بيّنه قرآن است و يتلوه بمعنى يقرؤه و شاهد جبرئيل ع است يا لسان حضرت رسالت‌پناه ص يا اعجاز و نظم او و اگر يتلوه بمعنى يتبعه دارند شاهد انجيل است و در زاد المسير آورده كه انجيل تابع قرآن است بتصديق و بشارت اگرچه قبل ازو نازل شده است وَ مِنْ قَبْلِهِ و پيش از انجيل يا قرآن تابع او بوده كِتابُ مُوسى كتاب موسى يعنى توريت چه او نيز در تصديق نبى امّى و بشارت بوجود او تابع است يعنى موافق است مر قرآن را إِماماً در حالتى كه توريت پيشوا بوده مر اهل دين را وَ رَحْمَةً و سبب بخشايش بر منزل عليهم كه مؤمنان‌اند أُولئِكَ آن گروه كه صاحب بينه‌اند يُؤْمِنُونَ بِهِ مىگروند به قرآن وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ و هر كه كافر شود به قرآن مِنَ الْأَحْزابِ از گروهى چند كه اهل مكه‌اند و آنكه حزب ايشان است در عداوت پيغمبر ص فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ پس آتش دوزخ وعده‌گاه اوست و لا محاله بدان رسد فَلا تَكُ پس مباش فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ در گمان ازين موعد إِنَّهُ الْحَقُّ به درستى كه اين وعده درست و راست است مِنْ رَبِّكَ از پروردگار تو وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ و ليكن بيشتر از مردمان لا يُؤْمِنُونَ نمىگروند به آن و تصديق نمىكنند وَ مَنْ أَظْلَمُ و كيست ستمكارتر مِمَّنِ افْتَرى از آن‌كس كه بربندد عَلَى اللَّهِ كَذِباً بر خداى دروغى يعنى نفى وحى او كند يا اثبات شريك كند براى او أُولئِكَ آن گروه مفتريان يُعْرَضُونَ عرض كرده خواهند شد در موقف عَلى رَبِّهِمْ بر پروردگار خود وَ يَقُولُ الْأَشْهادُ و خواهند گفت گواهان يعنى حفظه و كرام الكاتبين يا پيغمبران براى هر امتى يا اعضا و جوارح ايشان گواهى دهند كه هؤُلاءِ الَّذِينَ كه اين گروه كه آنانند كه از روى عناد كَذَبُوا عَلى رَبِّهِمْ دروغ گفتند بر پروردگار خود باتخاذ ولد و شريك أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ بدانيد كه لعنت خداى عَلَى الظَّالِمِينَ بر ستمكاران است يعنى بر كافران و مراد از لعنت دورى باشد از درگاه قرب پس صفت ظالمان مىكند و مىگويد .