قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢

سورة البقرة

2 / 139

بگو آيا مكابره مىكنيد با ما در باب خدا و او پروردگار ما و پروردگار شماست و ما راست كردارهاى ما و شما راست كردارهاى شما و ما او را باخلاص پرستندگانيم ( 139 )

2 / 140

آيا مىگوئيد كه هر آئينه ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و نبيرگان او جهود بودند يا ترسا بودند بگو شما داناتريد يا خدا و كيست ستمكارتر از آنكه بپوشد آن گواهى را كه نزديك اوست از جانب خدا و نيست خدا بىخبر از آنچه مىكنيد ( 140 )

2 / 141

اين گروهى است كه درگذشت ويراست آنچه كردند و شما راست آنچه شما كرديد و پرسيده نخواهيد شد از آنچه ايشان مىكردند ( 141 )

قُلْ بگو اى محمد ص در جواب ايشان أَ تُحَاجُّونَنا آيا مخاصمت مىكنيد با ما فِي اللَّهِ در دين خداى و دعوى ولديت در انتساب به حق وَ هُوَ رَبُّنا و حال آنكه او پروردگار ما است وَ رَبُّكُمْ و آفريدگار شما و چون ربوبيت او همه را لازم است پس عبوديت او بر همه واجب باشد وَ لَنا أَعْمالُنا و ما راست جزاى كردارهاى ما وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ و مر شما راست مكافات عملهاى شما وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ و ما مر او را مخلصانيم در اعتقاد و عمل أَمْ تَقُولُونَ آيا مىگوئيد يهود و نصارى و حفص بخطاب مىخواند يعنى شما مىگوئيد اى جهودان و ترسايان إِنَّ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطَ به درستى كه اين پيغمبران و پيغمبرزادگان كانُوا هُوداً بودند يهودى و اين قول جهودانست أَوْ نَصارى يا بر كيش نصرانيان و اين سخن ترسايان است قُلْ تو بگو اى محمد ص أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ آيا شما داناتريد باديان انبياء ع أَمِ اللَّهُ يا خداى كه ايشان را به دادن اين دين مبعوث گردانيد وَ مَنْ أَظْلَمُ و كيست ستمكارتر بر خود مِمَّنْ كَتَمَ از آن‌كس كه بپوشد شَهادَةً عِنْدَهُ گواهى كه نزديك او ثابت شد مِنَ اللَّهِ از خداى يعنى به‌واسطه كتاب الهى دانسته بود و درين تعريض اهل كتاب است بكتمان شهادت در باب نبوّت حضرت رسالت پناه وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ و نيست خداى بىخبر عَمَّا تَعْمَلُونَ از آنچه شما مىكنيد از كتمان حق و تكذيب قرآن و انكار محمد ص تِلْكَ أُمَّةٌ آن قوم مذكور گروهى بودند كه قد خلت رفتند و درگذشتند لَها ما كَسَبَتْ مر ايشان را همان خواهد رسيد كه خود كسب كرده‌اند وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ و مر شما را نيز همان خواهد رسيد كه كسب كرده‌ايد وَ لا تُسْئَلُونَ و مسئول نمىشويد عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ از آن چيزى كه ديگران كرده‌اند تكرير اين آيت براى تاكيد و تقرير يا به جهت تنبيه و تحذير است نقل است كه حضرت رسالت پناه ص در مكه بوقت نماز توجه به كعبه فرمودى بعد از هجرت به مدينه فرمان رسيد كه روى به بيت المقدس كرده نماز گذاريد يهود ازين مبتهج شده مىگفتند كه اگر محمد ص دين ما ندارد بارى به قبله ما نماز مىگذارد يا مىگفتند اين مرد و اصحاب او را به قبله نه مىبردند و تا نماز ما را نديدند جهت قبله را نيافتند خاطر آن حضرت ملول گشت و فرمان الهى صادر شد كه از بيت المقدس روى به كعبه آرد جهودان و منافقان بعد از تحويل قبله زبان طعن بگشادند حق تعالى از ان حال برين منوال خبر مىدهد .