قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٤١٨

سورة التّوبة

9 / 64

مىترسند منافقان از آنكه فرودآورده شود بر مسلمانان سورتى كه خبر دهد ايشان را به آنچه در دل منافقان است بگو تمسخر كنيد هر آئينه خدا پديدآرنده است چيزىرا كه مىترسيد ( 64 )

9 / 65

و اگر سؤال كنى ايشان را گويند جز اين نيست كه ما در هزل شروع مىنموديم و بازى مىكرديم بگو آيا به خدا و آيتهاى او و پيغمبر او تمسخر مىكرديد ( 65 )

9 / 66

عذر مگوئيد هر آئينه شما كافر شديد بعد از ايمان خود اگر درگذريم از سر گروهى از شما البته عذاب كنيم گروهى را بسبب آنكه گناهكار بودند ( 66 )

يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ حذر مىكنند منافقان أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ از آنكه فرود آمده شود بر مؤمنان سُورَةٌ سوره از قرآن تُنَبِّئُهُمْ كه بياگاهاند آن سوره و خبر دهد مؤمنان را بِما فِي قُلُوبِهِمْ به‌آنچه در دل منافقانست از كفر و نفاق قُلِ اسْتَهْزِؤُا بگو اى محمد ص ايشان را كه فسوس داريد امر تهديد و توبيخ است يعنى استهزا بكنيد كه جزا خواهيد يافت و جزا آنست كه بر آن تفضيح شماست إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ به درستى كه خداى ظاهركننده است ما تَحْذَرُونَ آن چيز را كه حذر مىكنيد از اظهار آن يعنى مساوى اخلاق و اوصافى كه شما را است آورده‌اند كه در غزوه تبوك وديعت ابن ثابت با جمعى از منافقان پيش حضرت رسالت‌پناه ص رفتند و گفتند ببينيد اين مرد يعنى محمد صلى اللّه عليه و سلّم را كه مىخواهد حصارهاى شام را بگيرد و در قصور ملوك آن ديار مقام سازد اين سخن بنور نبوّت بر باطن آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم ظاهر شد با عمار ياسر رضى اللّه عنه فرمود كه آن قوم را درياب كه بسوختند و از ايشان استفسار نماى كه چه مىگفتند اگر انكار نمايند بگو چنين و چنين گفتند عمار رضى اللّه عنه پيغام رسانيد و ايشان پيش آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلّم آمده اعتذار نمودند كه ما سخنى بر سبيل هزل و بازى چنانچه داب رهگذريان باشد مىگفتيم آيت آمد كه وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ و اگر بپرسى اى محمّد ص منافقان را كه چه مىگفتند لَيَقُولُنَّ هر آئينه گويند إِنَّما كُنَّا جز اين نيست كه بوديم ما همچون مسافران نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ خوض مىكرديم در هر نوع از سخنان و بازى مىكرديم در آنچه مىگفتيم قُلْ بگو ايشان را بر سبيل توبيخ أَ بِاللَّهِ آيا به خداى وَ آياتِهِ و بسخنان وى وَ رَسُولِهِ و بفرستاده وى كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ هستيد شما كه استهزاء مىكنيد و استهزاء به اينها نشايد لا تَعْتَذِرُوا عذر مگوئيد كه عذر شما دروغ محض است قَدْ كَفَرْتُمْ به درستى كه اظهار كفر كرديد شما بطعن در رسول خدا ص بَعْدَ إِيمانِكُمْ بعد از آنكه اظهار ايمان كرده بوديد إِنْ نَعْفُ اگر عفو كنيم عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ از گروهى از شما كه توبه كنند و آن مخشى بن حمير بود از ايشان كه توبه كرد از حق تعالى درخواست كرد كه شرف شهادت دريابد و در حرب يمامه شهيد شد نُعَذِّبْ طائِفَةً عذاب كنيم طائفه ديگر را بِأَنَّهُمْ كانُوا بسبب آنكه ايشان هستند مُجْرِمِينَ گناهكاران باصرار بر نفاق .