قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٤١

سورة البقرة

2 / 136

بگوئيد ايمان آورديم به خدا و به آنچه فرودآورده شد بسوى ما و به آنچه فرودآورده شد بسوى ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و ذرّيت يعقوب و به آنچه داده شد موسى و عيسى را و آنچه داده شده‌اند پيغمبران از پروردگار خويش تفريق نمىكنيم در ميان هيچ‌كس از ايشان و ما حق عز و جل را منقاديم ( 136 )

2 / 137

پس اگر باور دارند آنچه باور داشتيد شما پس راه يافتند و اگر برگشتند پس جزين نيست كه ايشان در مخالفت‌اند پس زود باشد كه كفايت كند خدا بانتظام تو ايشان را و اوست شنوا دانا ( 137 )

2 / 138

قبول كرديم رنگ خدا را و كيست بهتر از خدا باعتبار رنگ و ما او را پرستندگانيم ( 138 )

قُولُوا بگوئيد اى متابعان ملّت ابراهيم يعنى اعراض كنيد از قول يهود و نصارى و در جواب آنكه شما را به جهودى و ترسائى دعوت مىكنند بگوئيد آمَنَّا بِاللَّهِ گرويديم به خداى وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا و آنچه فرود آمده است بما يعنى قرآن وَ ما أُنْزِلَ و به‌آنچه فروفرستاده‌شده است إِلى إِبْراهِيمَ بسوى ابراهيم كه بست صحيفه بوده است وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ و به فرزندان او اسماعيل و اسحاق و يعقوب و به نبيرهء او يعقوب وَ الْأَسْباطِ و به فرزندان يعقوب اگرچه به اولاد ابراهيم و يعقوب هيچ كتابى فرونيامده اما چون متعبد به احكام صحف بودند گويا كه آن بديشان نيز منزل است چنانچه قرآن نيز منزل است بر ما وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى و ايمان داريم به‌آنچه داده شده‌اند موسى و عيسى يعنى نوريت و انجيل و سائر دلائل نبوّت وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ و ايمان داريم به آنچه عطا داده شده‌اند پيغمبران از كتب و معجزات مِنْ رَبِّهِمْ از نزد خداى خود لا نُفَرِّقُ هيچ جدائى نه‌مىافگنيم بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ ميان يكى از ايشان بلكه به همه ايمان داريم وَ نَحْنُ لَهُ و ما مر خداى را مُسْلِمُونَ گردن‌نهادگانيم فَإِنْ آمَنُوا پس اگر ايمان آوردند يهود و نصارى بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ بمانند آنچه شما ايمان آورديد بدان يعنى به همه كتب و رسل فَقَدِ اهْتَدَوْا پس هرآئينه راه راست يافتند وَ إِنْ تَوَلَّوْا و اگر برگردند و اعراض نمايند فَإِنَّما هُمْ پس جز اين نيست كه ايشان فِي شِقاقٍ در مقام خلاف و عداوت‌اند و اى محمد ص تو از دشمنى ايشان انديشه مكن فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ پس زود باشد كه خداى كفايت كند و از تو باز دارد شر يهود و نصارى را وَ هُوَ السَّمِيعُ و اوست شنوا مقالت موحدان و كافران را باقرار و انكار الْعَلِيمُ دانا به اعتقاد هر دو گروه بعد از نزول اين آيات جهودان به كلى از متابعت پيغمبر اعراض كردند و ترسايان نيز طرح مخالفت افگنده با مسلمانان مفاخرت آغاز نهادند كه ما را صبغه هست و شما را صبغه نى و صبغه ايشان آن بود كه مولود خود را بعد از هفت روز در آب معموديه غوطه دادندى به اعتقاد آنكه كه آن آب پاك‌كننده مولود است از غير دين مسيحا و آن را قائم مقام ختان دانستندى و گفتندى صبغناه بالنصرانية حق تعالى فرمود كه صِبْغَةَ اللَّهِ بگوئيد اى مسلمانان كه ما متابعيم صبغة اللّه را كه اين دين خداست و گويند مراد ختان است و آن تطهير مسلمانان باشد وَ مَنْ أَحْسَنُ و كيست نيكوتر مِنَ اللَّهِ از خداى صِبْغَةَ از جهت دين و تلقين و تطهير مؤمنان از ادناس و تلويث وَ نَحْنُ لَهُ و ما حق را باتباع صبغة اللّه عابِدُونَ پرستشگرانيم گفته‌اند صبغة اللّه رتبه ولايت و درجهء محبّت است هرك را به رنگ دوستى برآوردند از همه عالمش بر سر آوردند و نزد محققان صبغة اللّه رنگ بىرنگى است و تا كسى از رنگ‌آميزى پاك نشود رنگ صبغة اللّه نگيرد خلاصه رسايل درويشان و نقاوه عبارات و اشارات ايشان بيان معنى اين صبغة است و به حقيقت آن ازين رباعى كه صاحب لوائح خلدت ظلال حقائقه بقلم كرم بر الواح افهام مستفيدان مثبت فرموده پى مىتوان برد رباعى

پس بىرنگ است يار دلخواه اى دل * قانع نشوى به رنگ ناگاه اى دل

اصل همه رنگ‌ها از ان بىرنگى است * من احسن صبغة من اللّه اى دل

- يهود و نصاراى از تعريضات قرآنى ديگرباره در ورطه تعصب افتاده گفتند نحن انباء اللّه و احباءه ما را كه شرف دوستى و عزت فرزندى حق ثابت باشد بوى سزاوارتريم

از مسلمانان خداى تعالى پيغمبر خود را فرمود كه -