قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٣٦

سورة البقرة

2 / 117

آفرينندهء آسمانها و زمين است و چون مىكند كارى پس جز اين نيست كه مىگويد او را بشو پس مىشود ( 117 )

2 / 118

و گفتند آنان كه هيچ نه مىدانند ( يعنى مشركان ) چرا با ما سخن نه مىگويد خدايا نمىآيد بما نشانه همچنين گفتند كسانى كه پيش از ايشان بودند مانند قول ايشان بيك ديگر مشابهت دارند دلهاى ايشان هر آئينه بيان كرديم نشانها را براى گروهى كه يقين مىكنند ( 118 )

2 / 119

هر آئينه ما فرستاديم ترا براستى مژده‌دهنده و بيم‌كننده و پرسيده نخواهد شد ترا از اهل دوزخ ( 119 )

2 / 120

و هرگز خوشنود نه شوند از تو جهودان و نه ترسايان تا آنكه پيروى كنى كيش ايشان را بگو هر آئينه هدايت خدا همانست هدايت اگر پيروى كردى آرزوهاى باطل ايشان را پس آنچه آمده است به تو از دانش نباشد ترا براى خلاص از عذاب خدا هيچ دوستى و نه يارىدهنده ( 120 )

بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ از نو پديدآرندهء آسمان و زمين‌ها است وَ إِذا قَضى و چون خواهد يا تقدير كند أَمْراً كارى را فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ پس جز اين نيست كه گويد مر آن چيزى را كُنْ بباش فَيَكُونُ پس بباشد وَ قالَ الَّذِينَ و گفتند آنان كه لا يَعْلَمُونَ نمىدانند خداى را و علم نخوانده‌اند چون مشركان مكه لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ اگر ما را بتوحيد دعوت مىكند پس چرا سخن نمىگويد خداى با ما أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ يا بر يكى از ما پيغامى نمىآيد كَذلِكَ همچنان‌كه اين مشركان مىگويند قالَ الَّذِينَ گفتند آنان كه بودند مِنْ قَبْلِهِمْ پيش از ايشان از يهود و نصارى مِثْلَ قَوْلِهِمْ مانند گفتار ايشان و اقتراح كردند بر انبيا ع بعد از ظهور معجزات تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ به يكديگر مشابه است دلهاى كفار و منكران اهل كتاب در كفر و قساوت و سؤالات از روى عناد و كدورت تيرگى قَدْ بَيَّنَّا الْآياتِ هرآئينه بيان كرديم نشانهاى توحيد و نبوت لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ براى گروهى كه طالب يقين‌اند نه تابع تردد و تخمين إِنَّا أَرْسَلْناكَ به درستى كه ما فرستاديم ترا اى محمد ص بِالْحَقِّ به راستى و درستى و گفته‌اند مع الحق يعنى با قرآن يا دين اسلام بَشِيراً مژده‌دهندهء مؤمنان وَ نَذِيراً و بيم‌كننده كافران وَ لا تُسْئَلُ و پرسيده نخواهى شد روز قيامت عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ از آنها كه اهل جحيم‌اند و جحيم آتش سوزنده بسيارى زبانه باشد ، روزى به زبان حضرت رسالت پناه جارى شد كه اگر خداى تعالى بر يهود درى از درهاى عذاب بگشايد و اثر غضب خود بديشان نمايد غالب آنست كه از بيم عذاب اليم بمنهاج مستقيم بازآيند حق سبحانه اين آيت فرستاد كه ايشان اصحاب‌الجحيم‌اند و ما ترا نخواهيم پرسيد كه چرا ايشان ايمان نياوردند بر تو اداى وحى و رسالت و بر ما حساب اهل ضلالت وَ لَنْ تَرْضى و هرگز خوشنود نشوند عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى از تو جهود و نه ترسايان حَتَّى تَتَّبِعَ تا آنگاه كه پيروى كنى مِلَّتَهُمْ كيش ايشان را قُلْ بگو اى محمد ص وقتى كه هر يك از ايشان ملّت خود را ستايش كنند إِنَّ هُدَى اللَّهِ به درستى كه راه نمودن خداى هُوَ الْهُدى آن است راه نمودن به حق شما مرا به يهوديت و نصرانيت مىخوانيد و او مرا باسلام راه مىنمايد وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ و اگر متابعت نماى اى محمد ص أَهْواءَهُمْ آرزوهاى ايشان را در باب دين بَعْدَ الَّذِي پس از ان چيزى كه به راستى جاءَكَ آمده است به تو مِنَ الْعِلْمِ از دانش كه وحى است در حقيّت اسلام و بطلان ملّت ايشان ما لَكَ نيست مر ترا مِنَ اللَّهِ از عذاب خداى مِنْ وَلِيٍّ دوستى رهاننده وَ لا نَصِيرٍ و نه كسى يارىدهنده صورت خطاب به حضرت رسالت‌پناه ص است و معنى راجع به امت -