قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠

سورة البقرة

2 / 97

بگو هر كه باشد دشمن جبرئيل را چه زيان مىكند پس بتحقيق جبرئيل فرودآورده است قرآن را بر دل تو به حكم خدا باوردارنده آنچه پيش ويست و راهنما و مژده‌دهنده اهل ايمان را ( 97 )

2 / 98

هر كه باشد دشمن خدا را و فرشتگان وى را و پيغامبران ويرا و جبريل و ميكائيل را پس هر آئينه خدا دشمن است آن كافران را ( 98 )

2 / 99

و هر آئينه فرودآورديم ما بسوى تو نشانهاى روشن و كافر نمىشوند به آنها مگر بدكاران ( 99 )

2 / 100

آيا هرگاه بستند پيمان را بر انداخت آن را گروهى از ايشان بلكه اكثر ايشان باور نمىدارند ( 100 )

2 / 101

و هرگاه كه آمد به ايشان پيغامبرى از نزد خدا باوردارنده آنچه با ايشان است افگند گروهى ازان قوم كه داده شده‌اند كتاب آن كتاب خدا را پس پشت خويش گويا نمىدانند ( 101 )

قُلْ بگو اى محمد ص مَنْ كانَ هر كه باشد عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ دشمن مر جبرئيل را و اين نامى است عبرانى يا سريانى و معنى او عبد اللّه ، و او امين خزائن وحى خداى باشد پس هر كه دشمن وى بود گو از خشم بميرد فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ پس به درستى كه او فرومىآرد قرآن را عَلى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ بر دل تو بفرمان خدا مُصَدِّقاً در حالتى كه قرآن تصديق‌كننده است لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مر آن چيزى را كه پيش از وى نازل شده و حالا با ايشان است از كتب منزله چون توريت و زبور وَ هُدىً و قرآن راه نماينده است به حق وَ بُشْرى و مژده‌دهنده لِلْمُؤْمِنِينَ مر گرويدگان را به نجات و درجات مَنْ كانَ هر كه باشد عَدُوًّا لِلَّهِ دشمن مر خدا را وَ مَلائِكَتِهِ و فرشتگان او را وَ رُسُلِهِ و فرستادگان او را وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ و اين دو فرشته مقرب را فَإِنَّ اللَّهَ پس تحقيق كه خداى تعالى عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ دشمن است مر كافران را كه دشمن ملائكه و رسل‌اند وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ و هر آئينه ما فرستاديم بسوى تو آياتٍ بَيِّناتٍ نشانهاى روشن يا آيتهاى درست و راست يعنى قرآن وَ ما يَكْفُرُ بِها و كافر نشوند بدين آيت‌ها إِلَّا الْفاسِقُونَ مگر بيرون رفتگان از فرمان خداى أَ وَ كُلَّما آيا هرگاه كه يهود عاهَدُوا عهد كردند عَهْداً عهدكردنى نَبَذَهُ بشكستند آن را فَرِيقٌ مِنْهُمْ گروهى از ايشان بَلْ أَكْثَرُهُمْ بلكه بسيارى از ايشان لا يُؤْمِنُونَ نه مىگروند به توريت وَ لَمَّا جاءَهُمْ و آن هنگام كه آمد بديشان رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فرستاده از نزديك خدا يعنى محمد صلى اللّه عليه و سلّم مُصَدِّقٌ باور دارندهء لِما مَعَهُمْ مر توريت را كه با ايشان است نَبَذَ فَرِيقٌ بيفگندند گروهى مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ از آنان كه عطا داده شده‌اند توريت يعنى علماى ايشان بينداختند كِتابَ اللَّهِ توريت را يا قرآن را وَراءَ ظُهُورِهِمْ پس پشت خودها كَأَنَّهُمْ گويا كه آن علما لا يَعْلَمُونَ نه‌مىدانند كه آن كلام اللّه است و محمد رسول اللّه صلى اللّه عليه و على آله و اصحابه و سلّم .