قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٨

سورة الأنعام

6 / 108

و اى مسلمانان دشنام مدهيد كسانى را كه مشركان مىپرستند بجز خدا زيرا كه ايشان دشنام خواهند داد خدا را از روى ظلم به غير دانش همچنين آراسته كرديم در نظر هر گروهى كردار آن گروه باز بسوى پروردگار ايشان رجوع ايشان باشد پس خبر دهد ايشان را بعاقبت حال آنچه مىكردند ( 109 )

6 / 109

و سوگند خوردند كافران به سخت‌ترين سوگندان خويش كه اگر بيايد بديشان معجزه البته ايمان آرند به آن بگو جز اين نيست كه معجزها نزديك خداست و چه مطلع ساخته است شما را اى مسلمانان يعنى آيا نمىدانيد كه آن معجزه‌ها چون بيايد ايشان ايمان نيارند ( 110 )

6 / 110

و صرف كنيم دل ايشان را و چشم ايشان را چنان كه ايمان نياوردند به قرآن اول بار و بگذاريم ايشان را در گمراهى خود سرگردان گشته ( 111 )

وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ و دشنام مدهيد آنان را كه مىپرستند مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خدا و قبايح ايشان ياد مكنيد فَيَسُبُّوا اللَّهَ پس ايشان در مقابله آن ناسزا گويند خداى را عَدْواً از روى ظلم و تجاوز از حق بِغَيْرِ عِلْمٍ به بىدانشى يعنى اين عمل بكنند از روى نادانى حق سبحانه نهى كرد از دشنام كسى كه مستحق دشنامست تا در برابر آن سب واقع نشود كسى را كه مستحق سب نيست كَذلِكَ همچنان‌كه بياراستيم اعمال كفار را در نظر ايشان زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ بياراستيم براى هر گروهى عَمَلَهُمْ كردار ايشان از نيك و بد در نظر ايشان كل حزب بما لديهم فرحون ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ پس بسوى آفريدگار ايشانست مَرْجِعُهُمْ بازگشت ايشان فَيُنَبِّئُهُمْ پس خبر دهد ايشان را در وقت مكافات بِما كانُوا يَعْمَلُونَ به‌آنچه بودند كه عمل مىكردند آورده‌اند كه اكابر قريش با حضرت رسالت‌پناه ص گفتند كه اى محمد ص تو ما را خبر مىدهى كه موسى عصا بر سنگ زد دوازده چشمه جارى شده و عيسى ع مرده را بدم زنده كرد ازين نوع آيتى بما بنماى تا به تو ايمان آريم حضرت فرمود كه چه مىخواهيد گفتند مىخواهيم كه كوه صفا به دعاى تو زر گردد حضرت ص فرمود كه اگر اين معجزه بتحقيق پيوند مرا تصديق خواهيد نمود جمله بر قبول دعوت عهد كردند و به سوگندان غلاظ شداد تاكيد نمودند كه اگر اين معجزه بنمائى در موافق اهل توحيد متابعت تو كنيم در معالم فرمود كه حضرت ص به دعاى اشتغال نمود مقارن آن جبرئيل ع نزول فرمود پيغام آورد كه من به دعاى تو اين كوه را زر سازم اما سنت ما بر آن جارى شده كه چون امم از انبياء ع بر نبوّت ايشان نشانى خواهند و آن آيت بظهور رسد اگر از عهده عهد بيرون نيايند عذاب استيصال بر ايشان فرستيم اگر مىخواهى اين معجزه ظاهر سازيم اما عذاب در پى دارد و اگر خواهى بگذار تا توبه كنند حضرت ص قسم ثانى اختيار فرمود آيت آمد وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ و سوگند خوردند به خدا جَهْدَ أَيْمانِهِمْ سخت‌ترين سوگندان ايشان لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ اگر بيايد بديشان نشانه از آنچه طلب مىكنند لَيُؤْمِنُنَّ بِها هر آئينه ايمان آرند بدان قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ بگو جز اين نيست كه آيتها يعنى نشانهاى نبوّت كه معجزات است عِنْدَ اللَّهِ نزديك خداست و او بر اظهار كردن آنچه خواهد قادرست وَ ما يُشْعِرُكُمْ و چه چيز دانا گرداند شما را اى مؤمنان به‌آنچه از كافران صادر گردد أَنَّها إِذا جاءَتْ به درستى كه چون معجزه‌ها بيايد بديشان و مشاهده كنند لا يُؤْمِنُونَ نخواهند گرويد وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ و مىگردانيم دلهاى ايشان را از تصديق وَ أَبْصارَهُمْ و ديده‌هاى ايشان را از ديدن راه حق پس ايشان ايمان نمىآرند در آخرت كَما لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ همچنان‌كه ايمان نياوردند به‌آنچه از آيات ظاهر شد أَوَّلَ مَرَّةٍ نخستين بار چون شق قمر و غير آن وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ و مىگذاريم ايشان را تا در بيراهى خود سرگشته مىروند .