قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

سورة الأنعام

6 / 45

پس بريده شد بيخ گروه ستمكاران و سپاس خداى راست پروردگار عالمها ( 45 )

6 / 46

بگو آيا ديديد اگر بازگيرد خدا شنوائى شما را و چشمهاى شما را و مهر كند بر دلهاى شما كيست خدا غير اللّه تعالى كه آن را بيارد بشما به بين چگونه گوناگون مىكنيم آيت‌ها باز ايشان روگردان مىشوند ( 46 )

6 / 47

بگو خبر دهيد اگر بيايد بشما عذاب خدا ناگهان يا آشكارا آيا هلاك كرده شوند مگر قوم ستمكاران ( 47 )

6 / 48

و نمىفرستيم پيغامبران را مگر بشارت‌دهنده و بيم‌كننده پس هر كه ايمان آورد و نيكوكارى كرد پس هيچ ترس نبود بر ايشان و نه ايشان اندوهگين شوند ( 48 )

6 / 49

و كسانى كه به دروغ نسبت كرده‌اند آيات ما را برسد با ايشان عذاب بسبب فاسق بودن ايشان ( 49 )

فَقُطِعَ پس بريده شد دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا آخر آن گروه كه ايشان ستمكاران بودند يعنى نصرت كردم اولياى خود را و هلاك كردم به تمامى اعداى خود را وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ و حمد مر خداى را كه پروردگار عالميانست بر اهلاك ظالمان و چون هلاكت ظالم از ان روى كه سبب خلاصى مردمست از ستم و بيداد ايشان نعمت بزرگ و غنيمت شگرف است هر آئينه مهلك ايشان سزاوار حمد و ثنا خواهد بود قُلْ أَ رَأَيْتُمْ بگو چه مىبينيد إِنْ أَخَذَ اللَّهُ اگر بگيرد خداى سَمْعَكُمْ شنوائى شما را تا كر شويد وَ أَبْصارَكُمْ و بينائيهاى شما را تا كور گرديد وَ خَتَمَ عَلى قُلُوبِكُمْ و مهر نهد بر دلهاى شما تا فهم و هوش درو نماند مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ كدام خداايست غير اللّه كه بقدرت و كرم خود يَأْتِيكُمْ بِهِ بيارد براى شما آنچه گرفته است انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ نگاه كن و درنگر كه ما چگونه مىگردانيم آيتها را از اسلوبى به اسلوبى يعنى گاهى در ترهيب و ترغيب سخن مىگوئيم و وقتى در تذكير و تنبيه ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ پس كافران اعراض كنند از ان و حق را انقياد نه‌كنند قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ بگو اى محمد ص كافران را كه چه بينيد و چه كنيد إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ اگر بيايد بشما عذاب خداى بَغْتَةً ناگهان بىمقدمه كه تنبيه كند بر آن أَوْ جَهْرَةً يا آشكارا كه علامت حلول و نزول آن ظاهر گردد و گفته‌اند بغتة آنست كه به شب فرود آيد و جهرة عذابى است كه در روز واقع شود و بر هر تقدير هَلْ يُهْلَكُ آيا هلاك شوند يعنى هلاك نشوند بدان عذاب إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ مگر گروه ظالمان يعنى مشركان وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ و نه مىفرستيم پيغمبران را إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ مگر بشارت‌دهندگان اهل ايمان را به بهشت و بيم‌كنندگان كافران را به دوزخ فَمَنْ آمَنَ پس هر كه ايمان آرد وَ أَصْلَحَ و اصلاح كار خود كند به تقوى و طاعت فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ پس هيچ ترسى نيست ايشان را از عذاب جاودانى وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ و نه ايشان اندوهگين شوند از فوت ثواب آن جهان وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا و آنها كه تكذيب كرده‌اند آيتهاى ما را يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ برسد ايشان را عذاب بِما كانُوا يَفْسُقُونَ بسبب آنكه بودند كه از دائره تصديق بيرون مىرفتند .