قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

سورة الأنعام

6 / 33

هر آئينه مىدانيم كه اندوهگين مىكند ترا آنچه ايشان مىگويند پس هر آئينه ايشان به دروغ نسبت نمىكنند ترا فقط و ليكن ستمكاران آيات خدا را انكار مىكنند ( 33 )

6 / 34

و هر آئينه به دروغ نسبت كرده شد پيغمبران را پيش از تو پس صبر كردند بر تكذيب خويش و رنجانيده شدن خويش تا آنكه بيامد به ايشان نصرت ما و نيست هيچ تغيردهنده وعده‌هائى خدا را و هر آئينه آمد به تو بعض خبر پيغامبران ( 34 )

6 / 35

و اگر گران شده باشد بر تو روگردانى ايشان پس اگر مىتوانى كه بجوئى سوراخى در زمين يا نردبانى در آسمان پس به يارى پيش ايشان معجزه و اگر خواستى خدا جمع ساختى ايشان را بر هدايت پس مباش از جاهلان ( 35 )

قَدْ نَعْلَمُ به تحقيق ما مىدانيم إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ به درستى كه ترا اندوهگين مىگرداند آنچه مىگويند در تكذيب تو فَإِنَّهُمْ پس به درستى كه ايشان لا يُكَذِّبُونَكَ تكذيب نمىكنند ترا در حقيقت و به راستى تو معترفند وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ و ليكن ايشان ستمكارانند بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ انكار مىكنند آيتهاى خداى را از روى عناد پس براى تسلّى آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم مىفرمايد وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ و به درستى كه تكذيب كرده‌اند رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ پيغمبران را پيش از تو فَصَبَرُوا پس ايشان شكيبائى نمودند عَلى ما كُذِّبُوا بر آنچه ايشان را تكذيب كردند وَ أُوذُوا و بر آن كه رنج به ايشان رسانيدند حَتَّى أَتاهُمْ تا وقتى كه آمد بديشان نَصْرُنا يارى كردن ما و ما وعده كرده‌ايم صابران را به نصرت و حكم كرده‌ايم به غلبه مؤمنان بر كافران وَ لا مُبَدِّلَ و نيست تغيّردهنده لِكَلِماتِ اللَّهِ مر وعده‌هاى خدا را و حكمى كه در نصرت اهل ايمان فرموده لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ وَ لَقَدْ جاءَكَ و هر آئينه آمد به تو مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ از خبر فرستادگان كه امم ايشان چه آزارها بديشان رسانيده‌اند و ايشان صبر فرموده و آخر غالب شده‌اند كتب اللّه لاغلبن انا و رسلى وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ و اگر چنان است كه گران باشد بر تو إِعْراضُهُمْ روى بگردانيدن ايشان از قبول دين حق فَإِنِ اسْتَطَعْتَ پس اگر مىتوانى أَنْ تَبْتَغِيَ آنكه بجوئى نَفَقاً فِي الْأَرْضِ سوراخى در زمين آورده‌اند كه از غايت حرصى كه حضرت رسالت‌پناه ص را بر ايمان قوم بود مىخواست كه هر معجزه كه اقتراح مىكنند حق سبحانه تعالى ظاهر گرداند تا باشد كه به دائره مؤمنان درآيند حق تعالى اين آيت فرستاد كه چون از اعراض ايشان ملول شدى و بر تو بزرگ مىآيد پس اگر مىتوانى كه بدست آرى نقبى در زير زمين و بدانجا درآيى أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ يا نردبانى پيدا كنى و به آسمان برآئى فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ پس به يارى آيتى براى ايشان چنان كه خواهند وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ و اگر خواستى خداى لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى هر آئينه جمع كردى همه ايشان را بر هدايت و توفيق ايمان دادى فَلا تَكُونَنَّ پس مباش صورت خطاب متوجه آن حضرت عليه‌السلامست و در معنى امت را مىگويد مباشيد مِنَ الْجاهِلِينَ از نادانان بدين مسئله كه كفر و ايمان وابسته خذلان و توفيق منست .