قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧
سورة المائدة
5 / 83
و چون بشنوند آنچه فروفرستاده شد بر پيغمبر به بينى چشمهاى ايشان اشك مىريزد بسبب آنچه شناختند از حق مىگويند اى پروردگار ما ايمان آورديم پس بنويس ما را با شاهدان ( 83 )
5 / 84
و چيست ما را كه ايمان نياريم به خدا و آنچه آمده است به ما از دين راست و چيست ما را كه طمع نه كنيم كه داخل كند ما را پروردگار ما با قوم صالحان ( 84 )
5 / 85
پس جزا داد ايشان را خدا بر آن مقوله كه گفتند بوستانها مىرود زير آن جويها جاويدان آنجا و اينست جزاى نيكوكاران ( 85 )
5 / 86
و كسانى كه كافر شدند و به دروغ نسبت كردند آيات ما را ايشانند اهل دوزخ ( 86 )
5 / 87
اى مؤمنان حرام مكنيد لذائذ آنچه خدا حلال ساخته است شما را و از حد مگذريد هر آئينه خدا دوست نه مىدارد از حد گذرندگان را ( 87 )
وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ و چون مىشنوند اين علما و عباد از جعفر طيار رض يا از سيّد مختار ع آنچه فرستاده شده است إِلَى الرَّسُولِ بسوى رسول ص تَرى أَعْيُنَهُمْ مىبينى تو چشمهاى ايشان را كه از رقت دلهاى ايشان تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مىريزد اشك مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ از آنچه شناختند از سخن راست يَقُولُونَ مىگويند رَبَّنا آمَنَّا اى پروردگار ما ايمان آورده‌ايم بدين كلام و بدين پيغمبر ص فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ پس بنويس ما را از گواهان كه اداى شهادت كرده‌اند به حقيقت قرآن و نبوت محمد مصطفى ص يا ما را داخل امت محمد ص گردان كه گواهان انبياءاند ع بروز قيامت - در خبرست كه يهود مدينه رفيقان جعفر رض را سرزنش كردند كه چه زود ايمان آورديد و مدتهاست كه ما را دعوت مىكند و قبول نمىكنيم يا اهل حبشه به نجاشى رض گفتند كه ايمان آوردى به كسى كه او را نديده - حق سبحانه و تعالى خبر مىدهد كه ايشان در جواب گفتند وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ و چيست ما را كه ايمان نياريم به خدا وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ و آنچه بما آمد از حق يعنى كتاب و پيغمبر ص وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا و حال آنست كه ما طمع مىداريم آنكه در آرد پروردگار ما ما را در بهشت مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ با گروه صالحان كه امت حضرت رسالت‌پناه‌اند ص فَأَثابَهُمُ اللَّهُ پس جزا داد خدا ايشان را بِما قالُوا به‌آنچه گفتند از روى اعتقاد و اخلاص جَنَّاتٍ تَجْرِي بوستانها كه مىرود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير درختان يا منازل آن جويها خالِدِينَ فِيها در حالتى كه جاويدان باشند در ان وَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ و اينست پاداش نيكوكاران وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و آنان كه كافر شدند وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا و به دروغ داشتند آيتهاى ما را أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ آن گروه اصحاب دوزخ‌اند در اكثر تفاسير ذكر كرده‌اند كه روزى حضرت رسالت‌پناه ص براى صحابه رض وصف قيامت مىكرد و از اهوال شمه آن روز مىنمود تنى چند اصحاب كه صديق رض و مرتضى رض و ابن مسعود رض و مقداد رض و ابو ذر رض و سلمان رض از ايشان بودند در خانه عثمان رض بن مظعون مجتمع شده بر آن اتفاق كردند كه بقية العمر روز بصيام و شب به قيام گذرانند و بر فراش خواب نكنند و گوشت و چربى نخورند و گرد زنان نگردند و ترك دنيا كرده و گليم پوشيده گرد عالم برآيند و برين اتفاق سوگند ياد كردند اين خبر به حضرت رسالت‌پناه ص رسيده با ايشان گفت كه من مأمور نيستم بر آنچه شما فكر كرده‌ايد به درستى كه نفس شما را بر شما حق است پس روزه داريد و افطار كنيد و در شب قيام نمائيد و بخسپيد كه من برمىخيزم و خواب مىكنم و روزه مىدارم و افطار مىنمايم و گوشت و چربى مىخورم و به زبان درمىآيم فمن رغب عن سنتى فليس منى و اين آيت نازل شد يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه مؤمنان لا تُحَرِّمُوا حرام مكنيد طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ چيزهاى پاكيزه و لذيذ كه خدا بر شما حلال گردانيده وَ لا تَعْتَدُوا و تجاوز مكنيد از حدود الهى كه آنچه حلال ساخته است شما بر خود حرام مسازيد إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ دوست نمىدارد آنان را كه از حد درگذرند .