قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤

سورة المائدة

5 / 44

هر آئينه ما فرودآورديم توريت را در وى هدايت و روشنى است حكم مىكنند به آن پيغمبران كه منقاد حكم الهىاند براى يهود و حكم مىكنند خداپرستان و احبار ايشان همه حكم مىكردند به آنچه حافظان گردانيده شده‌اند از كتاب خدا و بران گواه بودند پس گفتيم مترسيد از مردمان و بترسيد از من و خريد مكنيد به آيتهاى من بهاى اندك و هر كه حكم نه كند به آنچه خدا فروفرستاده است پس ايشانند نامعتقدان ( 44 )

5 / 45

و لازم ساختيم بر يهود در توريت كه شخص بعوض شخصست يعنى عوض او بايد كشت و چشم بعوض چشمست و بينى عوض بينىست و گوش عوض گوشست و دندان عوض دندان و حكم زخمها اعتبار مماثله است پس هر كه عفو كند آن زخم پس اين عفو كفارتست وى را و هر كه حكم نه كند به آنچه خدا فرستاده است پس ايشانند ستمكاران ( 45 )

إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ به درستى كه ما فروفرستاديم توريت را فِيها هُدىً درو راه نمودنى به حق وَ نُورٌ و روشنى كه ظلمات شبهات را دفع كند يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ حكم كرده‌اند به توريت پيغمبران بنى اسرائيل الَّذِينَ أَسْلَمُوا آنان كه انقياد كرده‌اند حكم خدا را لِلَّذِينَ هادُوا براى آنها كه متدين‌اند بدين يهوديه وَ الرَّبَّانِيُّونَ و حكم كرده‌اند علماى ربانى وَ الْأَحْبارُ و زاهدان ايشان نيز براى ايشان بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ بسبب آنچه مأمور شده بودند بدان از محافظت توريت يعنى نگاهداشت آن از تحريف و تضييع وَ كانُوا عَلَيْهِ و بودند بر آن كتاب شُهَداءَ گواهان كه بيان آن كنند به راستى چون ابن صوريا فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ پس مترسيد از مردمان در اجراى احكام حق بر مردمان وَ اخْشَوْنِ و از من بترسيد و در حكم مداهنه مكنيد وَ لا تَشْتَرُوا و مخوريد شما اى بدل مكنيد بِآياتِي به احكام من ثَمَناً قَلِيلًا بهائى اندك را كه رشوت مال بىاعتبار و جاه ناپايدار است وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ و آنها كه حكم نكند بِما أَنْزَلَ اللَّهُ به آنچه خدا فروفرستاد يعنى يهود فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ پس آن گروه ايشان كافرانند وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ و نوشتيم بر بنى اسرائيل فِيها در توريت أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ آنكه بكشند يك تن را بقصاص يك تن و بنى نضير بخلاف حكم خدا عوض يك تن دو تن را مىكشتند از بنى قريظه وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ و ديگر حكم كرديم كه چشمى به چشمى در بردن روشنائى نه در كندن وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ و بينى به بينى وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ و گوش به گوش وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ و دندان بدندان وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ و جراحتهاى كه ذات قصاص باشد يعنى قصاص كنند در آن چيز كه حفظ مساوات ممكن باشد چون لب و دست و پا و دران چيز كه مساوات نگاه نتوان داشت چون خراشش پوست و شكستن استخوان حكم بارش بايد كرد فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ پس هر كه تصدق كند بقصاص يعنى عفو نمايد فَهُوَ پس آن تصدق كَفَّارَةٌ لَهُ كفاره باشد مر گناه متصدق را يا كفاره معفو عنه باشد بسقوط قصاص ازو و اجر عفوكننده بر خدا باشد وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ و آنها كه حكم نكردند بِما أَنْزَلَ اللَّهُ به‌آنچه خدا منزل گردانيده و آن جهودانند كه در عوض يك تن دو تن مىكشتند فَأُولئِكَ پس آن گروه هُمُ الظَّالِمُونَ ايشان ظالمانند كه وضع حق مىكنند در غير موضع آن .