قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

سورة النّساء

4 / 144

اى مسلمانان دوست مگيريد كافران را بجز مؤمنان آيا مىخواهيد كه ثابت كنيد براى خدا بر خويشتن الزام ظاهر ( 144 )

4 / 145

هر آئينه منافقان در طبقه زيرترين‌اند از آتش و نه يا بى ايشان را هيچ يارىدهنده ( 145 )

4 / 146

مگر آنان كه توبه كردند و صلاح پيش گرفتند و چنگ زدند به خدا و خالص گردانيدند دين خود را براى خدا پس آن جماعه همراه مؤمنانند و زود بدهد خدا مؤمنان را مزد بزرگ ( 146 )

4 / 147

چه كار كند خدا به عذاب شما اگر سپاس‌دارى كنيد و ايمان آريد و هست خدا قدرشناس دانا ( 147 )

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه مؤمنان لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ مگيريد كافران را أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ دوستان بدون و مؤمنان كه اين عمل منافقانست كه با دشمنان خدا دوستى مىكنند أَ تُرِيدُونَ آيا مىخواهيد أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ آنكه بدهيد خدا را عَلَيْكُمْ بر عذاب خود سُلْطاناً مُبِيناً حجتى روشن و آن موالات كافرانست كه موجب عقوبت و خذلانست إِنَّ الْمُنافِقِينَ به درستى كه منافقان فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ در طبقه زيرترين‌اند از دوزخ پس عذاب ايشان از كفار بيشتر باشد به جهت آنكه ايشان بدل كافرانند و كفر را با خداع و مكر و استهزاء با مسلمانان جمع كرده‌اند در كشف الاسرار آورده كه چون منافقان را به دوزخ حكم شود و بدركه اوّل درآرند مالك گويد يا نار جهنّم خذيهم آتش گويد حكم ما بر زبانست و زبان ايشان به كلمه جارى بوده و هر چند به مجاز گفته‌اند ما در سوختن ايشان دخل نمىكنم به همين منوال در هر دركه كه آرند آتش از احراق ايشان ابا كند تا بدركه هفتم رسند آتش آن دركه گويد حكم ما بر دلست نه بر زبان بياريد تا از دل چه نشان داريد چون در دل ايشان جز نشانه شرك نباشد آتش در دل ايشان پيچد و ابدالآباد در عذاب بمانند وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ و تو نيابى مر ايشان را نَصِيراً يارى كه حمايت نموده از ان دركه ايشان را بيرون آرد و همه منافقان درين عذاب خواهند بود إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مگر آنان كه توبه كنند از نفاق وَ أَصْلَحُوا و باصلاح آرند آنچه فاسد شده است از احوال ايشان وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ و چنگ درزنند بدين خدا و سنت پيغمبر ص وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ و خالص و پاكيزه گردانند دين خود را براى خدا يعنى طاعت نكنند مگر براى رضاى حق فَأُولئِكَ پس آن گروه كه به توبه و اصلاح و اعتصام و اخلاص موصوف‌اند مَعَ الْمُؤْمِنِينَ با مؤمنان باشند و از شمار ايشان در هر دو سراى وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ و زود باشد كه بدهد خدا مؤمنان را أَجْراً عَظِيماً مزدى بزرگ و اينان با ايشان شريك باشند ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ چه مىكند خدا به عذاب شما يعنى چرا عذاب كند شما را إِنْ شَكَرْتُمْ اگر شكر گوئيد مر او را به فرمان‌بردارى وَ آمَنْتُمْ و تصديق كنيد بوحدانيت او از روى تحقيق يا ايمان آريد به‌آنكه نجات شما بفضل اوست نه بشكر شما وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً و هست خدا ثواب‌دهنده شاكران عَلِيماً دانا بحقوق شكر و ايمان .