قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤

سورة النّساء

4 / 106

و آمرزش خواه از خدا هر آئينه خدا هست آمرزنده مهربان ( 106 )

4 / 107

و خصومت مكن از جانب آنان كه خيانت مىكنند با جنس خويش هر آئينه خدا دوست ندارد آن را كه باشد خيانت‌كننده گناهكار ( 107 )

4 / 108

پنهان مىكنند از مردمان و پنهان نه مىكنند از خدا و او با ايشانست آنگاه كه بشب مشورت مىكنند آنچه خدا نه مىپسندد از تدبير و هست خدا به آنچه مىكنند درگيرنده ( 108 )

4 / 109

آگاه باشيد شما اى قوم كه خصومت كرديد از طرف خيانت‌كنندگان در زندگانى دنيا پس كه خصومت خواهد كرد با خدا از طرف ايشان روز قيامت يا كيست كه باشد بر ايشان كار سازنده ( 109 )

4 / 110

و هر كه بكند كار بد يا ستم كند بر خويش باز آمرزش طلبد از خدا بيابد خدا را آمرزنده مهربان ( 110 )

4 / 111

و هر كه بكند گناهى پس جز اين نيست مىكند آن را بر جان خويش و هست خدا دانا استوار كار ( 111 )

وَ لا تُجادِلْ و خصومت مكن عَنِ الَّذِينَ از قبل آنان كه يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ خيانت مىكنند با نفسهاى خود يعنى قوم طعمه كه با خيانت او در ساخته‌اند إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ به درستى كه خدا دوست نمىدارد مَنْ كانَ خَوَّاناً هر كه هست بسيار خيانت‌كننده يعنى مصر بران أَثِيماً گناهكارى مستغرق در گناه خود يَسْتَخْفُونَ شرم مىدارند مِنَ النَّاسِ از مردمان و پنهان مىكنند خيانت را وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ و شرم نمىدارند از خدا وَ هُوَ مَعَهُمْ و حال آنكه خدا با ايشانست و اسرار ضمائر ايشان ازو پنهان نيست پس او سزاوارتر است كه ازو شرم دارند و نمىدارند إِذْ يُبَيِّتُونَ آن هنگام كه به شب تدبير و تزوير مىكنند ما لا يَرْضى آن چيزى را كه نمىپسندد خدا مِنَ الْقَوْلِ از گفتن دروغ بنى ظفر با يكديگر در شب مشاورت مىكردند بر آنكه طعمه سوگند دروغ بخورد چه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم سوگند او را كه مسلمانست باور خواهد كرد و بقول يهودى كه كافرست التفات نخواهد فرمود وَ كانَ اللَّهُ و هست خدا بِما يَعْمَلُونَ بدانچه مىكنند از تدبير مُحِيطاً احاطه‌كننده بعلم قديم خود و هيچ چيز از حيطه علم او خارج نيست ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ شمائيد اى گروه بنى ظفر كه از حميت جاهليت جادَلْتُمْ عَنْهُمْ دفع كنيد از خائنان خيانت را بجدال و خصومت فِي الْحَياةِ الدُّنْيا در وقت زندگانى دنيا فَمَنْ يُجادِلُ اللَّهَ پس كيست آنكه خصومت كند با خدا و دفع خيانت كند عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ از ايشان روز قيامت أَمْ مَنْ يَكُونُ آيا كيست آنكه باشد عَلَيْهِمْ وَكِيلًا بر ايشان نگاهبان به‌آنكه نگزارد ايشان را كه عذاب كنند يا حمايت‌كننده كه عذاب از ايشان بازدارد وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً و هر كه بكند بدى كه از ان ضررى بغيرى رسد أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ يا ستم كند بر نفس خود ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ پس طلب آمرزش كند از خدا به توبه و انابت يَجِدِ اللَّهَ يابد خداى را غَفُوراً آمرزنده گناهان او رَحِيماً مهربان به فضل خود برو - درين آيت ترغيب فرمود طعمه و قوم او را به توبه و استغفار وَ مَنْ يَكْسِبْ إِثْماً و هر كه بكند گناهى و خواهد كه بىگناهى را بدان تهمت كند فَإِنَّما يَكْسِبُهُ پس جز اين نيست كه مىكند آن عمل را عَلى نَفْسِهِ بر نفس خود چه ضرر آن از نفس او به ديگرى تعدى نمىكند وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً و هست خدا دانا بسارق زره حَكِيماً حكم‌كننده در مجازات او بقطع يد .