قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠
سورة البقرة
2 / 64
باز رو گردانيديد بعد ازين پس اگر نبودى بخشائش خدا بر شما و مهربانى او هر آئينه مىشديد از زيان‌كاران ( 64 )
2 / 65
و هر آئينه دانسته آيد آن كسان را كه از حد در گذشتند از شما در شنبه پس گفتيم ايشان را بوزنه شويد خوار شده ( 65 )
2 / 66
پس ساختيم اين قصّه را عبرتى براى آن قوم كه پيش اين‌ها بودند و آن قوم كه پس از ايشان آيند و پندى پرهيزگاران ( 66 )
2 / 67
و آن وقت كه گفت موسى بقوم خود هر آئينه خدا مىفرمايد شما را بكشتن گاوى گفتند آيا ما را مسخره مىگيرى گفت پناه مىگيرم به خدا ازان كه باشم از نادانان ( 67 )
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ پس روى برگردانيديد شما از فرمان من مِنْ بَعْدِ ذلِكَ از پس عهدى كه كرديد فَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ پس اگر نبودى فضل و بخشايش خداى تعالى عَلَيْكُمْ بر شما وَ رَحْمَتُهُ و بخشش او به نسبت شما لَكُنْتُمْ هر آئينه مىبوديد شما مِنَ الْخاسِرِينَ از جمله زيان‌زدگان وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ و هر آئينه نيكو دانسته‌ايد شما آنان را كه در زمان داود ع اعْتَدَوْا از حد فرمان درگذشتند مِنْكُمْ از قوم شما در شهر ايليا فِي السَّبْتِ در حكم روز شنبه كه منع كرده بوديم ايشان را از صيد ماهى و ايشان مخالفت نموده دران روز به حيله ماهى را مىگرفتند فَقُلْنا لَهُمْ پس گفتيم ما مر ايشان را كه چون خلاف امر كرديد كُونُوا بباشيد قِرَدَةً بوزينگان خاسِئِينَ خوارشدگان و تمامى اين قصّه در سورهء اعراف مذكور خواهد شد ان‌شاءالله تعالى فَجَعَلْناها پس ما گردانيديم آن عقوبت را نَكالًا عذابى و عقوبتى كه پندكننده و پنددهنده باشد لِما بَيْنَ يَدَيْها مر آن كسانى را كه پيش ايشان حاضر بودند و مىديدند وَ ما خَلْفَها و آنها را كه از پس ايشان آيند و قصّهء ايشان شنوند وَ مَوْعِظَةً و گردانيديم آن را پندى لِلْمُتَّقِينَ از براى پرهيزگاران از قوم ايشان يا از امت محمد صلى اللّه عليه و على آله و اصحابه و سلم وَ إِذْ قالَ مُوسى و ياد كنيد آن را كه گفت موسى لِقَوْمِهِ مر گروه خود را به‌وقتى كه در ميان خود كشته يافته بودند عاميل نام را و مىخواستند كه قاتل او معلوم گردد إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ به درستى كه خداى تعالى مىفرمايد شما را كه أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً آنكه بسمل كنيد گاوى را تا بعضى از ان بر مرده زنيد و مرده زنده شود بگويد كه قاتل او كيست قالُوا گفتند قوم موسى ع أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً آيا فرا مىگيرى ما را اهل فسوس يعنى با ما سخريه مىكنى ما مىپرسيم كه عاميل را كه كشته است و تو مىگوئى گاوى بكشيد قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ موسى گفت پناه مىگيرم به خدا أَنْ أَكُونَ از آنكه باشم من مِنَ الْجاهِلِينَ از نادانان و فسوس‌كنندگان