قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

سورة النّساء

4 / 89

( اين تملق‌كنندگان ) آرزو كردند كه شما كافر شويد چنان كه ايشان كافر شدند پس برابر باشيد پس دوست مگيريد هيچ‌كس را از ايشان تا آنكه هجرت كنند در راه خدا پس اگر اعراض كردند ( يعنى از اسلام و هجرت ) پس اسير گيريد ايشان را و بكشيد هرجا كه يابيد ايشان را و دوست و يار مگيريد كسى را از ايشان ( اسير گيريد و بكشيد ) ( 89 )

4 / 90

مگر آنان را كه پيوند دارند با گروهى كه ميان شما و ميان ايشان عهد هست يا بيايند نزديك شما حال آنكه تنگ آمده است سينهء ايشان از آنكه بجنگند با شما يا بجنگند با قوم خويش و اگر خواستى خدا هر آئينه مسلط ساختى ايشان را بر شما پس قتال مىكردند با شما پس اگر اين فريق يك‌سو شوند از جانب شما و قتال نكنند با شما و بيفگنند بسوى شما پيغام صلح را پس نكرده است خداى تعالى شما را بر ايشان راهى ( 90 )

وَدُّوا و دوست مىدارند اين برگشتگان از دين لَوْ تَكْفُرُونَ آنكه كافر شويد شما كَما كَفَرُوا همچنان‌كه ايشان كافر شده‌اند فَتَكُونُونَ سَواءً تا باشيد برابر يكديگر در ضلالت فَلا تَتَّخِذُوا پس فرا مگيريد مِنْهُمْ از ايشان أَوْلِياءَ دوستان حَتَّى يُهاجِرُوا تا وقتى كه ايمان آرند و متحقق شود ايمان ايشان به‌آنكه هجرت كنند فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه رضاى خدا هجرتى خالى از غرض و ريا فَإِنْ تَوَلَّوْا پس اگر اعراض كنند از ايمان و هجرت فَخُذُوهُمْ پس بگيريد ايشان را و اسير كنيد وَ اقْتُلُوهُمْ و بكشيد ايشان را حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ هرجا كه يابيد در حل و حرم وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ و فرامگيريد از ايشان وَلِيًّا دوستدارى وَ لا نَصِيراً و نه يارى و مددگارى بلكه ايشان را بگيريد و بقتل آريد إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ مگر آنان را كه پيوند كنند و پناه برند إِلى قَوْمٍ به گروهى كه واقع شده است بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ ميان شما و ايشان پيمانى و آن قبيله خزاعه بودند يا بنى بكر يا بنى اسلم كه پيغمبر ص به ايشان مقرر كرده بود كه هر كه بجوار ايشان درآيد در جوار آن حضرت ص باشد عليه السّلام أَوْ جاؤُكُمْ يا به پيوندند بقومى كه آمدند بشما حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ و حال آنكه تنگ بود سينهاى ايشان و كراهيت داشتند أَنْ يُقاتِلُوكُمْ آن را كه با شما جنگ كنند أَوْ يُقاتِلُوا قَوْمَهُمْ يا كارزار كنند با قوم خود از كفار ، و ايشان بنى مدلج بودند كه پيمان بستند بر آنكه با پيغامبر مقاتله نكنند و با قريش نيز بر همين گونه عهد كردند وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ و اگر خواستى خداى لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ هر آئينه مسلّط ساختى ايشان را بر شما يا آنكه ترس شما از دل ايشان بيرون بردى فَلَقاتَلُوكُمْ پس هر آئينه با شما قتال كردندى فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ پس اگر از شما كناره كنند اين مرتدان و حلفاى معاهدان شما فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ پس كارزار نكنند با شما وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ و القا كنند بجانب شما انقياد و استسلام را يعنى از شما امان طلبند فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ پس نساخت و نداد خداى مر شما را عَلَيْهِمْ سَبِيلًا بر ايشان راهى در قتل نفس و نهب اموال ايشان حكم اين آيت به آيت فاذا انسلخ الاشهر الحرم منسوخست .