قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

سورة النّساء

4 / 12

و شما را هست نيمهء آنچه بگذاشته‌اند زنان شما اگر نباشد ايشان را فرزندى پس اگر ايشان را فرزندى باشد شما راست چهارم حصّه از آنچه بگذاشته‌اند بعد ادائى وصيتى كه به آن فرموده باشند يا بعد اداى دين و زنان راست چهارم حصّه از آنچه شما بگذاشتيد اگر نباشد شما را فرزندى پس اگر باشد شما را فرزندى پس زنان راست هشتم حصّه از آنچه بگذاشته‌ايد بعد از ادائى وصيتى كه به آن فرموده باشيد يا اداى دين و اگر مرد مرده كه از وى ميراث مىخواهند يا زن مرده كلاله باشد و او را برادرى هست يا خواهرى ( يعنى اخيانى ) پس هريك از ايشان‌راست ششم حصّه پس اگر اخيافيان زياده ازين باشند پس ايشان با هم شريك‌اند در سوم حصّه بعد اداى وصيتى كه به آن فرموده شد يا بعد اداى دين به غير آنكه ضرر رساننده باشد حكم كرده شده است از جانب خدا و خدا داناى بردبارست ( 12 )

وَ لَكُمْ مر شما راست اى شوهران نِصْفُ ما تَرَكَ أَزْواجُكُمْ نيمهء آنكه تركه گذارند زنان شما إِنْ لَمْ يَكُنْ اگر نباشد لَهُنَّ وَلَدٌ مر آن زنان را فرزند خواه يكى و خواه بيشتر خواه از شما و خواه از غير شما خواه مذكر و خواه مؤنث خواه صلبى و خواه ولد ابن يا ولد ابن الابن هر چند پايان رود فَإِنْ كانَ لَهُنَّ وَلَدٌ پس اگر آن زنان را فرزند باشد بهر وجه كه بود فَلَكُمُ الرُّبُعُ پس شما را حصّه چهار يك باشد مِمَّا تَرَكْنَ از آنچه بگذارند زوجات شما و اين نصف يا ربع كه حصّه شماست بتوانيد گرفت مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ از پس وصيتى كه زوجات شما يُوصِينَ بِها وصيّت كرده باشند بدان أَوْ دَيْنٍ و از پس قضاى دامى كه در ذمه ايشان باشند وَ لَهُنَّ الرُّبُعُ و مر زنان راست چهار يكى مِمَّا تَرَكْتُمْ از آنچه شما مىگذاريد خواه زن يكى باشد و خواه زياده همه در ربع شريك‌اند إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ وَلَدٌ اگر نباشد مر شما را فرزند خواه يكى و خواه زياده مذكر و خواه مؤنث خواه از ايشان و خواه از غير ايشان فَإِنْ كانَ پس اگر باشد لَكُمْ وَلَدٌ مر شما را فرزند بهر وجه كه بود فَلَهُنَّ الثُّمُنُ پس آن زنان راست هشت يكى مِمَّا تَرَكْتُمْ از آنچه شما گذاشته‌ايد از اموال مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ از پس انفاذ وصيتى كه تُوصُونَ بِها وصيت مىكنيد بدان أَوْ دَيْنٍ يا بعد از اداى دينى كه در ذمه شما باشد وَ إِنْ كانَ و اگر باشد رَجُلٌ يُورَثُ مردى كه ازو ميراث مىگيريد كَلالَةً كسى كه والدين و اولاد ندارد أَوِ امْرَأَةٌ يا زنى بود كلاله وَ لَهُ و مر اين مرد را و زن نيز درين حكم داخلست أَخٌ برادر مادرى باشد أَوْ أُخْتٌ يا خواهر مادرى فَلِكُلِّ واحِدٍ پس هر يكى را مِنْهُمَا ازين برادر و خواهر السُّدُسُ شش يك حصّه رسد از ميراث كلاله و مذكر درين صورت با مؤنث يكسانست فَإِنْ كانُوا پس اگر باشند اولاد ام أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ بيشتر از برادرى يا خواهرى فَهُمْ پس ايشان به تمامى خواه ذكور خواه اناث يا مختلط از فريقين شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ انبازانند در سه يك مال بىمزيت ذكور بر اناث و اين ميراث بديشان مىرسد مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ از پس انفاذ وصيتى كه بوقت مرگ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ وصيّت كرده شده است بدان يا پس از اداى دين غَيْرَ مُضَارٍّ در حالتى كه ميت غير زيان آرنده باشد بر ورثه در وصيّت و دين و ضرر در وصيت آنست كه از ثلث مال متجاوز باشد و زيان در دين اينكه اقرار كند بدين مر كسى را كه در ذمه او چيزى نداشته باشد وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ نگاه داريد وصيتى را كه هست از نزديك خدا وَ اللَّهُ عَلِيمٌ خدا داناست به نيات شما در نفع و ضرر حَلِيمٌ بردبارست به عقوبت عاصيان تعجيل نه كند و به توبه گناه از ايشان عفو فرمايد .