قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٧
سورة آل عمران
3 / 184
پس اگر به دروغ نسبت كردند ترا پس به دروغ نسبت كرده شده بودند پيغامبران پيش از تو آوردند حجتها را و صحيفه‌ها و كتاب روشن را ( 184 )
3 / 185
هر نفسى چشندهء موتست و جز اين نيست كه تمام داده خواهيد شد مزد خويش را روز قيامت پس هر كه دور داشته شد از دوزخ و در آورده شد به بهشت پس هر آئينه بمراد رسيد و نيست زندگانى دنيا مگر بهرهء فريبنده ( 185 )
3 / 186
البته آزمايش كرده خواهد شد شما را در اموال شما و جان شما و خواهيد شنيد از آنان كه پيش از شما كتاب داده شده‌اند و از مشركان سرزنش بسيار و اگر صبر كنيد و پرهيزگارى نمائيد هر آئينه اين خصلت از كارهاى مقصودست ( 186 )
فَإِنْ كَذَّبُوكَ پس اگر تكذيب كردند ترا اى محمد ص ملول مباش فَقَدْ كُذِّبَ پس به درستى كه تكذيب كرده شدند رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فرستادگان از پيش تو چنان فرستادگانى كه ايشان جاؤُ بِالْبَيِّناتِ آورده بودند حجتهاى روشن و معجزه‌هاى ظاهر وَ الزُّبُرِ و مواعظ زاجره يا احكام شرعيه وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ و كتاب چون زبور و انجيل روشن‌كننده حلال و حرام كُلُّ نَفْسٍ هر تنى ذائِقَةُ الْمَوْتِ چشنده مرگست و زود باشد اى اهل تكذيب و ارباب تصديق كه همه شما اين شربت بچشيد وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ و جزين نيست كه تمام داده شويد مزدهاى اعمال خود را يَوْمَ الْقِيامَةِ روز برخاستن از قبور فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ پس هر كرا دور كردند از آتش دوزخ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ و درآوردند به بهشت فَقَدْ فازَ پس هرآئينه رستگار شد و بمراد رسيد وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا و نيست زندگانى اين جهان إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ مگر برخوردارى ناپايدار حيات دنيا را به متاعى تشبيه كرد كه خزنده در آن غرور يابد ، و مراد آنست كه زندگانى دنيا مردم را فريب مىدهد و اگر به حقيقت آن دانا شوند معلوم گردد كه به هيچ نمىارزد بيت
در ديده اعتبار خوابيست * بر رهگذر اجل سرابيست
ايمن منشين ز گرم و سردش * مشغول مشو به سرخ و زردش
لَتُبْلَوُنَّ به خداى كه شما آزمايش كرده خواهيد شد فِي أَمْوالِكُمْ در مالهاى خويش اهل شرك بعد از هجرت مهاجران به مدينه دست تعدّى بضياع مال هر يك كه در مكه داشتند دراز كرده مىفروختند و هرك را از ايشان در راه بدست مىآمد در آتش تعذيب و تهديدش مىسوختند حق سبحانه آيت فرستاد كه هرآئينه مبتلا شويد در مالهاى خود بنقصان و تلف وَ أَنْفُسِكُمْ و در نفسهاى خود بجهاد يا امراض و علل وَ لَتَسْمَعُنَّ و هرآئينه خواهيد شنيد مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ از آنان كه كتاب بديشان داده‌اند مِنْ قَبْلِكُمْ پيش از شما يعنى يهود و نصارى وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا و ديگر مىشنويد از آن كسانى كه شرك آورده‌اند أَذىً كَثِيراً رنج بسيار يعنى سخنانى كه موجب رنجش خاطر باشد هم به نسبت پيغمبر و هم به نسبت خود وَ إِنْ تَصْبِرُوا و اگر صبر كنيد بر آزار اين گروه وَ تَتَّقُوا و بپرهيزيد از مكافات ايشان و با منتقم حقيقى گذاريد فَإِنَّ ذلِكَ پس به درستى كه اين صبر و اتقاء مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ از استوارى كارهاى دينست و درستى نشانهاى آن يا از حقايق ايمانست .